Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

18-06-2019

Interview: Hallows Eve
Met Tommy Stewart
Door Kristof
Geplaatst in september 2006

Tales Of Terror, Death And Insanity of Monument. Elke thrashfan zal op zijn minst een van die drie elpees in huis hebben. Hallows Eve bestaat nog steeds en hun vierde album Evil Never Dies (oorspronkelijk uit 2005) ziet dankzij Xtreem Music nu wereldwijd het licht. We maken graag gebruik van de mogelijkheid om met het enige lid van Hallows Eve te spreken die de band nooit de rug heeft toegekeerd. Bassist/zanger Tommy Stewart voorziet onze vragen van een zeer uitgebreide uitleg. Meestal met een flair van geschiftheid. Oja, volgende keer dat je naar de tandarts gaat, vraag dan om een goede dosis gas. Wat? Lees het interview maar.

Hallows Eve

Alles goed?

Neen. Niet echt. Maar toch bedankt dat je het vraagt. Ik kan wel zeggen dat ik blij ben met de huidige line-up van de band. Die bestaat namelijk uit gitaristen Jon Kilgore en Brandon Ottinger en ook drummer Dane Jensen is weer van de partij.

Het nieuwe album Evil Never Dies is wel erg verrassend. Ik kan zelf de muziekstijl niet exact omschrijven. Waarom deze nieuwe richting?

Ten eerste heb je de nieuwe line-up. Net zoals je op elk Hallows Eve album een andere line-up hebt. In dat aspect zijn we wel consistent. We zijn consistent inconsistent! Elk album heeft ook andere thema’s en ideeën. Bij ons weet je nooit hoe een plaat zal klinken. En daarbij, na jaren van afwezigheid kan je ook geen zelfde album maken. Neem een album van een willekeurige band uit 1988 en vergelijk dat met een plaat die ze maakten in 2004. Als dat hetzelfde klinkt, dan heeft die band maar één muzikaal idee gehad en elke keer hetzelfde nummer opnieuw gemaakt.

In 1989 zijn we begonnen met het schrijven van dit vierde album en er waren voortdurend veranderingen in hoe we klonken. Ik ben bij hetzelfde plan gebleven en dat is het. Alleen duurde het tien jaar in plaats van één jaar. En ten derde moet ik dit wel doen onder de naam Hallows Eve. Want ik kan niet in een andere band spelen en als ik schrijf zal het steeds over horror gaan en muzikaal gezien thrash, speed of deathmetal zijn. Daarom dus dit album.

Hoe zijn de reacties eigenlijk?

Hallows Eve - Evil Never DiesZeer verschillend. Zeker omdat elk nummer op het album anders is. Je kunt volgens mij ook niet alles goed of slecht vinden. Ik heb ook goede reviews gelezen die vol met vleierij staan. Maar alle elementen van Hallows Eve zijn wel aanwezig. Riffs, zang, teksten en een thema dat over een heel album wordt uitgespreid. Dat maakt het Hallows Eve. En we gebruiken inderdaad nu ook grunts, maar dat is omdat een album dat genaamd is Evil Never Dies om grunts vraagt.

Hoe oud zijn de nieuwe songs nu eigenlijk?

Ik heb wel veel oude ideeën gebruikt. Ik schrijf eigenlijk altijd muziek, neem demo’s op en schrijf teksten in mijn notebook. En als er dan een cd moet komen, kijk ik wat bruikbaar is. Zo was Sweetest Tongue, Sharpest Tooth opgenomen in 2000 en heb ik uitgebracht met de punkband Fragile X. En de teksten voor Rot Gut schreef ik in 1974. Zo stond Suicide op ons tweede album, maar dat was ook het eerste nummer dat we ooit live speelde! Op de nieuwe staat ook Vampires Drink Blood van onze drummer dat eigenlijk al in 1986 voor het Death And Insanity album was geschreven, maar toen verliet hij de band. Dus hebben we het nu maar opgenomen.

Zijn sommige songs oud? Ja, maar maakt het eigenlijk uit wanneer ze zijn geschreven? Ze blijven persoonlijk en daarom vind ik ook dat ik ze later mag gebruiken. Ik wil ook nog even melden dat we al heel wat materiaal hebben voor een nieuw album dat je in 2007 of misschien zelfs maar in 2008 mag verwachten.

Laten we sommige teksten eens doornemen. Waar gaat Monkey’s Paw over?

Voor deze tekst heb ik me gebaseerd op een oud Amerikaans kortverhaal uit 1910 van de auteur W.W. Jacobs. Het is een metafoor over mijn echte schrijfsels. Zo word ik vaak beschuldigd dat ik onzinteksten schrijf, maar in het laatste stuk van dit nummer wordt duidelijk dat als je in dezelfde levenswereld als ik vertoef je de teksten wel zult begrijpen.

Ach ja, nu ik toch eerlijk ben. Als je elk woord van elke zin van deze tekst na elkaar zet, krijg je een speciale boodschap! De verwijzingen naar een huis is een manier om je alles duidelijk te maken en je doorheen het verhaal te slepen. Muzikaal kan je het omschrijven als een Evil Never Dies versie van Lethal Tendencies.

Looking Glass.

Sommige zeggen dat Evil Never Dies een haastig album is met nog geen drie kwartier muziek. Maar dat is wel zo gepland! Het is zelfs ons laatste album! Maar goed, daar ging je vraag niet over. Looking Glass gaat over het verhaal The Outsider van H. P. Lovecraft. Het einde van dat verhaal is geniaal.

Black Queen.

Kristof? Ben je ooit bij de tandarts geweest? Ik ben bekend bij mijn dokters dat ik goed tegen de werking van allerlei drugs kan. Dus de tandarts gaf me een lekkere grote dosis gas en daar heb ik over geschreven. Ik vertel het je: vraag om gas! Dan zal jij ook de Black Queen ontmoeten! Dit nummer is ook een nummer in een nummer! Dat doen we wel vaker. Gewoon een nummer maken en dat middenin een ander nummer zetten. Drummer Dane Jensen schreef dit. Mijn beste muzikale vriend overigens. Maar goed. Vraag gewoon om gas!

The Ballad Of Mortuary Harry.

Ik heb ooit een four track recorder gekocht. Nouja, ik heb er twee gekocht. Toen heb ik voor zeven maanden een kamer gehuurd en heb ik meer dan honderd songs opgenomen. Bij dit nummer was ik straalbezopen en heb ik alle instrumenten bespeeld. Het was de bedoeling dat het klinkt als een oude southernrocker die opgenomen zou zijn in 1930. Mortuary Harry is de kerel die je ziet op de hoes van Death And Insanity. Hij komt ook op het podium tijdens onze shows. Hij is mijn alternatieve persoonlijkheid en het is ook mijn dranknaam. Ik ben er trots op dat ik niet het ‘heavy metal rule book’ gebruik als ik songs schrijf. Ik doe wat ik wil en ik druk me uit zoals ik wil. En als je ook niet maar even kan genieten van een comic book dan kan je mijn rosy red rectum kussen.

Het artwork is ook comic-achtig.

Dat is afkomstig van Jason Flowers. Het is in dezelfde stijl gemaakt als de Warren comics uit de jaren ’50 en ’60. De vier figuren op de hoes zijn de vier bandleden.

Waarom kwam het album eerst in eigen beheer uit en daarna bij Xtreem Music? Had jullie oude label Metal Blade totaal geen interesse?

Je kunt het album nu ook bestellen op cdbaby.com. We hebben met een demo met daarop Technicolour Roadkill en Looking Glass geleurd, maar niemand had interesse. Sommige zeiden zelfs dat het te heftig was en dat het rotzooi was. Te heftig? Ben je een metallabel of wat? Ik heb een exemplaar gestuurd naar Metal Blade, maar die zeiden net zoals andere labels ‘neen’. Het verkopen in eigen beheer liep best goed totdat Dave Rotten van Xtreem Music me belde en zei ’ 'I'll put that fucker out!’. Dus iedereen blij.

Hoeveel nieuw materiaal is er nu eigenlijk af?

We hebben allemaal materiaal geschreven, maar nog niet aan elkaar laten horen. We spelen nu wel live, maar we hebben geen tijd om te gaan repeteren. Ik denk dat het wellicht meer thrashy zal klinken. Geen deathmetal invloeden meer. Mijn vocalen zijn ook anders dan die van Stacy. Ik klink meer als een metal/punk crossoverzanger dan als een powermetalzanger. Ik heb ook een klein bereik, dus ik schreeuw maar hard dan. Het is geen opera! Het is metal. Zolang het gepassioneerd is, is het goed.

Spelen jullie zoveel live dan?

Toch wel. Om je een idee van een setlist te geven: op het recente Hellfire Manifest speelden we Merchants, Suicide, Rules, Soldier, Monkey, DIE, Lethal, Speedfreak en als toegift Death and Insanity.

Hallows Eve

Wanneer kom je eens naar Europa?

Laat ik duidelijk zijn! Al wie dit leest, moet mij contacteren op onze website en dan praten we over onze onkosten om te komen spelen. We willen graag spelen dus dat moet geen probleem vormen. Contacteer me gewoon.

Jullie brachten de interessante boxset History Of Terror uit die goed verkocht heeft.

De Metal Blade boxset History Of Terror is geweldig. Kon niet beter. Meer dan 200 minuten muziek met de drie geremasterde albums, 4 optredens op dvd, liner notes, complete artwork en wat opnames van onze eerste shows. En dat voor de prijs van een normale cd van een andere band. Metal Blade is slim geweest.

Hoe kijk je eigenlijk terug op die drie oude platen. Om te beginnen Tales Of Terror.

Nu ben ik erg trots op die plaat en ik zou er niets aan veranderen. Het was hard werken, maar wel met veel liefde. Het nummer Hallows Eve is nog steeds de meest perfecte song die ik ooit schreef. Het concept op dat album was horror.

Death And Insanity

Ons meest perfecte album. Wat professioneler dan het debuut. Het materiaal voor dit album was ook al klaar toen we het debuut opnamen. Dus het kon ook een dubbelalbum geworden zijn. Het thema van dit album is ‘verschillende aspecten over dood’. En daarna wilden we nooit meer over de dood praten.

Monument

Te professioneel! De eerste twee albums namen we op in enkele dagen en deze in twee maanden. Er staan geweldige songs op als Painkiller en No Sanctuary, maar de beste is toch nog steeds Speedfreak. Een persoonlijk nummer want Stacy schreef dit en het handelt over mijn ambitie.

Hoe staat het momenteel met metal in USA?

Dat kan je aan tien Amerikanen vragen en dan krijg je tien verschillende antwoorden. Mijn ervaring over Europa was trouwens dat bands beter konden spelen en dat Europese zangers beter waren en meer konden acteren. Wij hebben ook wel veel deathmetalbands, maar blackmetal is hier niet echt populair. In Europa is iedereen vrij informeel is op het podium, maar wel geconcentreerd. Daar kunnen Amerikaanse bands nog wel wat van leren.

Wat gaat er de komende tijd nog gebeuren?

We blijven bestaan. Ik hoop dat we goede concerten blijven spelen en dat we nog wat albums opnemen. Dat ligt aan de mensheid. Als er mensen zijn die laten merken dat ze ons goed vinden, blijven we bestaan. Ik kan dit enkel maar doen zolang er mensen zijn die het willen. Zelf zal ik nooit stoppen.

Vertel nog eens een sterk verhaal.

Onze beste verhalen zijn zo crimineel dat ik ze niet kan vertellen. De leuke verhalen kunnen beter het daglicht niet zien. De rest van onze verhalen zijn tragisch. Jammer genoeg. We hebben twee doden gehad, twee schietpartijen, een van ons heeft momenteel een hersentumor en iedereen is wel in therapie geweest. En we zijn ook allemaal wel eens in de gevangenis beland. Er is ook geen wet die we niet hebben overtreden. Ik ben een zieke man. Als ik lach op het podium dan is het geen vrolijke ha-ha glimlach. Maar op dit moment moet ik hier weer om lachen. Maar in dit moment van helderheid kan ik wel vertellen dat ik niet goed bij mijn hoofd ben. Maar een gemotiveerde band leiden en krankzinnig zijn, is ook best een uitdaging.

[ Terug naar de Interviews ]