Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

24-05-2019

Sounds Of The Underground
Op 13 mei 2006 in 013, Tilburg
Een review door Edo
Foto's door Tibor
Sounds Of The Underground was vorig jaar in de Verenigde Staten het underground antwoord op de grotere rondreizende festivals als Ozzfest en Gigantour. Zeventien bands trokken gezamenlijk door het land en dat kunststukje zal deze zomer worden herhaald. Dit jaar trekt de karavaan ook voor het eerst door Europa, zij het dat niet zeventien, maar slechts zes bands hun kunsten mogen vertonen. Vanavond is het gezelschap aanbeland in Tilburg.

Opener Manntis zal wel altijd door het leven gaan als de band die meedeed aan ‘The Battle For Ozzfest’. Het maakt allemaal niet uit, zolang de muziek maar om aan te horen is. En dat is het! De mannen uit Californië brachten in oktober hun debuut ‘Sleep In Your Grave’ uit, waarvan een aantal songs worden gespeeld en zelfs ook wat nieuw materiaal. Manntis bewijst vanavond door zowel hun muzikale prestatie en hun charisma dat ze sowieso de top wel zouden bereiken, met of zonder tv-show.

Manntis

Van de bands die vanavond spelen zegt alleen All That Remains mij erg weinig. Gelukkig komt daar snel verandering in want de metalcore van deze mannen (en vrouw) bevalt me zeer. Vooral zanger Phil LaBonte blijkt over een krachtig wapen te beschikken. De kortgewiekte frontman heeft namelijk een uitermate aangename strot, die zowel clean als ruig erg sterk overkomt. Een verrassing in positieve zin.

All That Remains

Het enige minpunt van het optreden van Terror is dat ze maar een halfuurtje gegund is. Deze band uit Los Angeles wordt alom beschouwd als de toekomst van de hardcore en het publiek lijkt het daar wel mee eens te zijn gezien de vernietigende moshpits. De band rond zanger Scott Vogel komt in juli met nieuw werk en het is te hopen dat dat in de lijn van ‘One With The Underdogs’ ligt. Terror geeft iedereen vanavond een pak rammel en de furieuze afsluiter ‘Overcome’ zal mij altijd weer koude rillingen doen bezorgen.

Terror

Na het overweldigende optreden van Terror valt Unearth eigenlijk een beetje tegen. Natuurlijk komen de nodige songs van hun uitstekende album ‘The Oncoming Storm’ langs, maar Unearth kan de zaal niet laten ontploffen. Ook dit vijftal uit Massachusetts komt weldra met een nieuwe plaat aan. De nummers die daarvan gespeeld worden klinken zowaar nog heavier dan het vorige werk. Met die nieuwe cd lijkt het dus wel goed te zitten, maar ondanks dat de band goed speelt springen de vonken er niet echt vanaf.

Unearth

Als er één band is die live werkelijk nooit teleurstelt, dan moet dat Madball zijn. Freddy Cricien en de zijnen krijgen de 013 met alle gemak van de wereld in beweging. Inmiddels is bassist Hoya, die het optreden in oktober in Eindhoven nog moest missen vanwege een gebroken hand, weer hersteld. Er worden net als toen veel nummers van Madball’s nieuwste klassieker ’Legacy’ gespeeld, maar natuurlijk ook oudjes als ‘Down By Law’, ‘It’s My Life’, ‘Demonstrating My Style’ en ‘Pride (Times Are Changing)’. Deze door de wol geverfde New Yorkers weten hoe ze met hun instrumenten om moeten gaan, maar ook hoe ze een publiek moeten overrompelen en bij de show betrekken. En dus stelt Madball ook vanavond niet teleur. Klasse!

Madball

Madball en Chimaira wisselen tijdens deze tour de taak van headliner om de dag af. Vanavond is de eer aan Chimaira om de avond af te sluiten. Er wordt begonnen met een snoeihard muzikaal intro dat, hoewel het erg lekker klinkt, eigenlijk iets te lang duurt. Wat volgt zijn louter strakke uitvoeringen van de beste nummers van hun laatste plaat ‘Chimaira’ aangevuld met eerdere ‘hits’ als ‘Pure Hatred’ en ‘Powertrip’. Zanger Mark Hunter is goed bij stem, zoals dat heet, maar staat iets te zacht in de mix. Drummer Andols Herrick is weer op het oude nest teruggekeerd en deelt rake klappen uit, maar het zijn vooral de solovluchten van gitarist Rob Arnold die grote indruk maken. Na een ruim uur (Chimaira had volgens de planning slechts vijftig minuten) komt er met het epische ‘Lazarus’ een einde aan de eerste editie van Sounds Of The Underground op Nederlandse bodem, maar wat mij betreft is dit festival zeer zeker voor herhaling vatbaar.

Chimaira

Met dank aan Tibor van www.metalrage.com voor de foto's.

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van torre op 18-05-2006 om 22:08u


jammer dat ik er niet bij kon zijn, maar ik ga de heren van Chimaira over een week zien bij Dauwpop

Reactie van Thijs op 20-05-2006 om 12:40u


Madball was geniaal, terror erg gaaf, Unearth gaaf en manntis wel okee. Chimaira was een aanfluiting, zelden heb ik zo'n slecht begin gezien van een show, ik ben dan ook tijdens het 2e nummer weggelopen.

Reactie van op 20-05-2006 om 21:58u


met andere woorden: je hebt alleen het openingsnummer gehoord, vond dat niet leuk en noemt gelijk het hele optreden een aanfluiting :)

Reactie van op 22-05-2006 om 11:45u


jaa hij heeft gelijk chimaira was egt slegt man ondanks de andere bands hebben het weer goed gemaakt ik vond unearth en madball tha bomb mzzls

Reactie van Enrico op 29-05-2006 om 09:47u


Madball & Terror waren super... en Chimaira ook!!! Mijn verwachtingen van Chimaira waren niet erg best, hun laatste cd vind ik minder.. Maar de show in 013 was top! Net of er een straaljager dwars door me heen vloog. Het begin was gewaagd: het instrumentale, laatste nummer van hun vorige cd, wat bijna 10 minuten duurde en waarbij de zanger ook zijn gitaar te handen nam. Echt overrompelend. Als je dit slecht vind, begrijp je niets van metal, niets van muziek en kun je in het vervolg voortaan beter thuisblijven.... Het is allemaal net iets te moeilijk voor sommigen.

Reactie van Thijs op 01-06-2006 om 22:31u


Whehe, Chimaira te moeilijk? Ga eerst eens echt moeilijke muziek luisteren (Necrophagist, Cryptopsy, Psycroptic, Cephalic Carnage, Death, Arcturus) voordat je Chimaira al als "moeilijk" beschouwd. Het instrumentale begin was niet moeilijk, het was 10 minuten lang dezelfde riff spelen en dat is saai, helemaal omdat er al een intro van 5 minuten aan vooraf ging... Buiten dat, moeilijke muziek is nog niet gelijk goed, Madball en Terror lieten zien dat simpele muziek heerlijk kan zijn.