Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

26-09-2018

Watchtower - Control And Resistance
Jaar van release: 1989
Label: Noise Records
Watchtower - Control And Resistance
Muziek is een gevoelskwestie. Er is niets mis met een goede doch simpele compositie, wanneer elementen als zang, structuur en ritmes kloppen. Hoe ver gaat dat eigenlijk? Er zijn liefhebbers die jaren lang genieten van een uiterst eenvoudige punkplaat, vanwege het vastgelegde gevoel en de aanstekelijke rauwheid. Persoonlijk moet ik daar weinig van hebben. Ik kan best naar simpele muziek luisteren, maar mijn voorkeur gaat uit naar bands die net een beetje meer van zichzelf vragen in de songs. Nu heeft dat op zichzelf niet zoveel te maken met aanwezige speltechniek, maar meer met de vooruitstrevende neiging van groepen om een nummer zo complex en uitdagend mogelijk te maken.

Genoeg theorie, over naar de praktijk. In het kader van 'er kan er maar een de moeilijkste zijn', is het album Control And Resistance van Watchtower een absolute kanshebber. Menig metalfan heb ik al gillend weg zien rennen, wanneer deze Amerikanen met hun gierende 'notenneukerij' op de proppen kwamen. Inderdaad, deze plaat is niet geschikt voor fans die het graag doeltreffend en beukend hebben. Hoewel de uiterst technische en inventieve metal van Watchtower af en toe best beukt, is er vaak geen vaste basis om op terug te vallen. Het woord herhaling komt bijvoorbeeld nauwelijks voor in de woordenboeken van gitarist Ron Jarzombek en zijn mannen.

Deze tweede schijf van de band is in alle opzichten een werkplaat. Om vat te krijgen op de complexe ritmes, duizelingwekkende gitaarcapriolen en de onorthodoxe zangescapades van Alan Tecchio, is op z'n minst een luisterbeurt of vijftien nodig. Voor die tijd is het vooral een hysterische bult riffs, solo's, zangpartijen en talloze breaks. Neem The Fall Of Reason. Dit monster van acht minuten is een niet aflatende stroom van technisch perfect uitgevoerde thrash metal. Riffs en ritmes spelen met elkaar, vechten duels uit, rennen van elkaar weg, maar komen toch altijd weer samen in speels doch strak samenspel.

Op de middelbare school had ik altijd een hekel aan wiskunde, maar met dit ongekende meesterwerk kan ik dagen, zo niet, weken zoet zijn. Hoe hoog het niveau ook is, Watchtower slaagt erin om al die vaardigheden toch te verpakken in gestructureerde nummers, waar wanneer het kwartje eenmaal gevallen is keer op keer van genoten kan worden. Schitterend zijn de bizarre melodielijnen in het 'refrein' van het titelnummer, waar Tecchio als een tandartsboor doorheen giert met slechts een emotieloze herhaling van de songtitel.

Een betere omschrijving dan 'bizar' bestaat volgens mij ook niet voor dit plaatwerk. Tot op de dag van vandaag heb ik nog maar weinig albums voorbij horen komen die kunnen tippen aan de gecontroleerde waanzin op deze cd. Zoek je toegankelijkheid? Hier ben je verkeerd. Alles wordt er niet makkelijker op vanwege de iets te dunne productie, maar wat geeft het, dit is een plaat waar je alleen aan moet beginnen als je bereid bent veel tijd en geduld te investeren.

Tot slot kan ik melden dat Watchtower inmiddels weer in een ietwat gemankeerde bezetting actief is, maar of ze ooit in staat zijn dit bakbeest der technische metal te overtreffen, ik vraag het me af. Dan kan je band wel Sieges Even, Zero Hour of Spiral Architect heten, er kan er maar een de meest vooruitstrevende zijn. In 1989 was het Watchtower en in 2011 is het vanwege deze bewuste schijf nog steeds Watchtower.

Tracklist:
1. Instruments Of Random Murder
2. The Eldritch
3. Mayday In Kiev
4. The Fall Of Reason
5. Control And Resistance
6. Hidden Instincts
7. Life Cycles
8. Dangerous Toy

Score: 96 / 100

Reviewer: Jeroen
Toegevoegd: 1 februari 2011

Koop dit album in

[ Terug naar de Album Reviews ]

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Marco op 02-02-2011 om 12:11u
Score: 95 / 100

Eindelijk een album naar mijn hart!!!

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Edwynn op 02-02-2011 om 13:44u
Score: 95 / 100

Niets aan toe te voegen. Met Control And Resistance streefde Watchtower haar niet misselijke debuut ruimschoots voorbij. Veel technische fratsen, maar tegelijkertijd is het materiaal dankzij het inventieve gebruik van melodieën ook uiterst sfeervol.

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Old Mhb op 03-02-2011 om 04:03u
Score: 70 / 100

Ik hou wel van dergelijk ingewikkeld werk. Mekong Delta bv. staat dan ook bovenaan mijn favorieten. Muzikaal is het in orde maar het is de vocalist waar ik over val. Ik hou niet van zen stem en dat is ook een aspect waarbij een band staat of valt. Helloween bv. met Kai vond ik geweldig maar met Kiske hou ik het geen cd vol. Vandaar die 70.

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Squidward op 03-02-2011 om 22:53u
Score: 93 / 100

Geweldig album, beetje jammer van de productie maar voor de rest is het een heerlijk muziektechnische mindfuck!

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van wyrm op 06-02-2011 om 13:01u
Score: 100 / 100

Een geweldige cd die na al die jaren nog steeds dé standaard is voor technische metal.

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Roger op 05-05-2011 om 20:29u
Score: 100 / 100

The best of the best!

Watchtower - Control And Resistance
Reactie van Rene op 31-05-2012 om 21:47u
Score: 100 / 100

Tja, Control and Resistance, wat moet ik ervan zeggen? Het was voor mij het begin van het einde van mijn metal-tijdperk. Ik kocht de plaat (toen ging dat nog op vinyl) omdat ik nogal onder de indruk was van Tecchio in Hades. In tegenstelling tot velen vond ik hem bij Watchtower nog veel beter dan ik hem bij Hades al vond.

Maar niet alleen zijn zang was voor mij om te smullen. Die muziek... wauw!

Na Control and Resistance wilde ik meer. Veel meer. Aldus kwam ik op illustere namen als (inderdaad) Mekong Delta en Sieges Even uit. En ook wel Fates Warning en Dream Theater. Best leuke muziek allemaal, maar het haalde het niet bij Control and Resistance. En dat was heel vervelend. Nadat je (bijna-)perfectie hebt gehoord, is alles wat daarna komt... minder. Op die manier heeft die lp mijn interesse voor heel veel metal toch wel aanzienlijk doen verkleinen.

Ik heb dus gemengde gevoelens bij Control and Resistance. Enerzijds het genot (de bijna-euforie) van het luisteren naar de muziek van die plaat, en anderzijds het gevoel van gemis bij alles wat daarna kwam. Gelukkig kan ik nog wel genieten van veel van de muziek die ik al kende voordat ik Watchtower hoorde.