Kent iemand van jullie het Zwitserse plaatsje Altdorf? Nee? Hebben jullie ooit het verhaal van Willem Tell gehoord? Hij schoot daar onder dwang van de landvoogd (met een kruisboog) een appel van het hoofd van zijn zoon. Of dat verhaal ooit echt plaats gevonden heeft, valt nooit te achterhalen. De Zwitsers van Shadow’s Far komen er eveneens vandaan en de wereldfaam moet volgens de bio echter een kwestie van tijd zijn. Verstand van (kruis)boogschieten hebben deze heren niet.

Een schot in de roos is As Black Turns Red niet, eerder een schot in de eigen voeten. Veertig minuten lang worden we getrakteerd op riffs die we vele malen eerder gehoord hebben en die al eens verwerkt zijn in veel betere songs. Het is uiteindelijk niet slecht, maar dit potje death/thrash metal hebben we inmiddels zo vaak gehoord dat meerwaarde in geen velden of wegen te bekennen is. Spelen kunnen deze heren prima. Het nieuwe plaatje is daarom geen straf om te horen.

Het verbaast me dan ook dat niemand minder dan Andy Classen verantwoordelijk is voor de productie. Niet dat hij het slecht doet. Eigenlijk levert hij prima werk af (waardoor het geheel beter klinkt dan het eigenlijk is), maar ik vraag me af waarom hij zijn tijd verspilt aan een band die nauwelijks potentie heeft. As Black Turns Red is alleen een leuke toevoeging als de band bij je uit de buurt komt, maar diegenen voor wie dat opgaat zijn eenvoudig op een hand te tellen. Mocht je van deze muziek houden en daar weinig eisen aan stellen, dan kun je rustig 30 punten toevoegen aan de beoordeling.

Tracklist:
1. Apocalypse of Humanity
2. As Black Turns Red
3. Fucked up Liar
4. Blood for Blood
5. A Decade of Hate
6. Baptized in Blood
7. Burnt Confessions
8. Boarderline
9. Slaves of our Time
10. 38’000