Daar waar Wrest – de solistische en desolate geest achter het geweldige Leviathan – normaliter zijn inktzwarte zielenroerselen in een diep, zompig moeras aan psychedelisch black metal-geweld op zijn luisteraars loslaat, neemt A Silhouette In Splinters een bijzondere plaats in het omvangrijke oeuvre van de man in. Dit album (dat eerder al op vinyl verschenen is) laat namelijk een heel andere kant van Leviathan horen (hoewel glimpen van die kant al doorschemerden in met name Tentacles Of Whorror). Op A Silhouette In Splinters vinden we geen overweldigende, dissonante gitaarriffs die door merg en been gaan, en ook geen ijzige, huiveringwekkende zang terug: het is namelijk een puur ambient-album.

Nu is ambient een genre dat vaak gemengde reacties weet op te roepen, zeker bij metalfans. Ambient valt of staat bij de atmosfeer die wordt gecreëerd: het is hét onderscheid tussen een saai, slaapverwekkend flopalbum of een intrigerend en hypnotiserend topalbum. Ingewijden herinneren zich wellicht een soortgelijk project als dit, van één van die andere zeldzame (onbegrepen) individuen: Sin Nanna van Striborg. Onder de noemer Veil Of Darkness bracht hij twee bloedstollende black ambient-platen uit.

Dat moet Leviathan dan toch ook kunnen neerzetten, zou men denken. Toch lijkt A Silhouette In Splinters een beetje traag op gang te komen en om eerlijk te zijn missen de eerste twee nummers ook de diepte en gelaagdheid die ik van Leviathan wel had verwacht. Pas bij het derde nummer, Particular Dis-ease, word ik als luisteraar echt meegetrokken in de donkere nachtmerriewereld van Wrest. De eindeloos in- en uitfadende gitaren en de diep brommende bastonen die het geluid van een opgejaagde hartklopping lijken te symboliseren, kruipen eindelijk onder je huid, zoals dark ambient bedoeld is.

Het hierop volgende The Shimmering Horn Of Woe begint kalm, maar doordat in de loop van het nummer steeds meer details en bevreemdende geluiden worden toegevoegd, ontpopt dit nummer zich tot een mooie symbiose tussen kalm en dreigend, tussen sereen en verstorend. Als luisteraar heb je het gevoel je in een vacuüm te bevinden, dat echter voortdurend doorbroken dreigt te worden door invloeden van buitenaf die je niet goed kan thuis brengen. Een prachtig nummer!

Al met al is dit een redelijk wisselvallig album geworden. Doordat de eerste twee nummers diepgang missen, heb je als luisteraar het idee nooit volledig ondergedompeld te worden in de wereld waar Wrest je heen wil leiden. De twee eerder genoemde nummers Particular Dis-ease en The Shimmering Horn Of Woe spelen dat echter wél klaar. Al met al is dit dus zeker geen slechte release in het dark ambient-genre, maar blijf ik toch nog met een ietwat onbevredigd gevoel achter. Toch raad ik fans van Leviathan zeker aan om het album eens een kans te geven. Neem er dan echter ook de tijd voor en trek je terug met een goede hoofdtelefoon.

Tracklist:
1. Traveling Over The Ocean's Skull
2. It Comes In Whispers part II
3. Particular Dis-ease
4. Shimmering With Horn Of Woe
5. A Silhouette In Splinters
6. Blood Red And True part II (A Spell To Vanquish Sea Serpents]