Het grote probleem met deze cd is dat ELK nummer goede en sfeervolle momenten kent maar ook dat ELK nummer irritante instrumentale passages heeft. Bijvoorbeeld het nummer ‘Celestial bride’; het begint met een sfeervolle intro. De spanning wordt knap opgebouwd en dan volgt er een werkelijke slechte nu-metal riff. Die de hele strofe verknoeit. Daarna volgt dan weer een knap refrein dat echter geen coherentie heeft met de rest van het nummer. Kortom elk nummer bestaat uit drie, vier stukken die niets met elkaar te maken hebben en die ook vrij veel herhaald worden. Daardoor klinkt de cd rommelig en begin ik me te irriteren. Het ergste is dat wel elk nummer een goed refrein heeft of een knappe solo of een sublieme intro, maar spijtig genoeg weet de groep elk nummer te verknoeien.
Persoonlijk zal ik dit cd’tje nog wel draaien (vooral ’s nachts als je luistert met koptelefoon, klinken de rustige momenten van dit album zeer rustgevend). Maar bij de irritante stukken in een nummer druk ik rechtstreeks op de ‘Forward’ toets van mijn cd-speler. Dus deze Italiaanse groep zal weinig potten breken met dit album, maar toch zie ik potentieel in deze groep. Maar dan moeten ze wel een echte zanger zoeken die meer kan dan alleen zuchten en praten en moeten ze die irritante muzikale passages schrappen en moeten ze leren een coherente compositie te schrijven. Dus dit album kan ik echt aan niemand aanraden ondanks de goede ideeën die dit cd’tje zeker heeft.
Tracklist:
1. Nightwalking (une sombre chanson)
2. Celestial bride
3. Nusku
4. Paatah
5. Through the well
6. Lost in the sands
7. Samas
8. Eyes
9. Highest winds
.jpg){kind=small}
