Een sober stickertje op de hoes prijst Liva aan: "Fans of Therion, Nightwish and other classical Metal acts will be pleased with Liva. A Must have for any fans of the genre". Op papier zijn er ook wel vergelijkingen met die twee bands en de rest. Liva is echter anders door het ontbreken van (overmatig?) bombast. Eigenlijk wordt er hele gewone rechttoe-rechtaan metal gespeeld met zware riffs en vioolbegeleiding. Het heeft wel wat weg van Hevein, wat ik ooit al eens besproken heb.
Het werkt niet helemaal. Op 'Requiem' staan hele leuke liedjes. De violiste voegt daadwerkelijk iets toe, zonder zou het een matige boel zijn geweest. De zangeres verstaat haar vak en doet aan Tarja Turunen denken. Tot zover niets mis.
Het schort 'm eigenlijk vooral in de uitwerking. De productie is bruusk en simpel en zuigt daardoor vaak de sfeer uit de nummers. Ook niet ieder individuele nummer is goed, wat is "Rex Tremendae" een saai, herhalend en irritatie opwekkend deuntje!
Eerste schot is half raak. De band heeft namelijk al wel een eigen geluid, maar doet er niet genoeg mee. Inmiddels is er een tweede album uit waarop de hierboven genoemde minpunten verholpen zouden kunnen zijn, maar "Requiem" is een duidelijke try before you buy.
Tracklist:
1. Kyrie
2. Dies Irae
3. Tuba Mirum
4. Rex Tremendae
5. Recordare
6. Confutatis
7. Lacrymosa
8. Domine Jesu
9. Hostias
10. Sanctus
11. Agnus Dei
12. Tuba Mirum (Live Video) (Bonus)
13. Interview (Bonus)
