Vandaag heb ik in de centrale hal van de Hogeschool Enschede een exemplaar gekocht van het album In Solitude Engraved van de band Serenade Of Darkness bij de toetsenist van deze band, en tevens mede EHBO lid. Op het album staan 9 nummers en stuk voor stuk fijne.
Het album opent met een mooie goed in elkaar gezette intro. Het enige kleine minpuntje is dat deze niet mooi overloopt in het volgende nummer, maar het komt toch goed uit de verf.
Hierna volgt een lekker stevig nummer, met mooie vocals van de zangeres Wendy van der Hek, maar ook bevat het wat bruter gezang. Fijn!
Het volgende nummer is zeker net zo goed. Vooral een mooie terugkerende drumroffel, mooie synths en weer de female vocals op ongeveer driekwart van het nummer maken dit zeer mooi nummer.
Nummer 4 is een wat korter nummer als de vorige. Het nummer begint goed, lekker snel, mooi headbangmateriaal. Wat eigenlijk het hele nummer zo blijft.
Het volgende nummer opent met een mooi piano pingeltje en gaat dan op de langzame toer met weer die mooie female vocals dat afgewisseld wordt met fijne stukjes double bass en female vocals.
Het volgende nummer doet niet aan een intro, maar knalt er gelijk keihard in, waarna al gauw weer over wordt gegaan op de fijne combinaties van het vorige nummer. Ook zijn er op dit nummer 2 verschillende grunts te horen wat op zich niet verkeerd klinkt.
Hierna is het de beurt aan de titelsong (of hoe dat ook heet). Goed in elkaar gezette intro wederom, waarna een meeslepend nummer volgt, met in de snelle stukjes een fijne pakkende synth. Weer 2 grunts.
Het op een na laatste nummer opent met synths die de titel eer aan doen, lekker depri. Ook dit nummer heeft weer dezelfde kwaliteit als zijn voorgangers. Het laatste nummer heeft op zich niet iets wat de andere nummers niet hebben maar ik vind dit bijna 9 minuten durende nummer toch zeker wel de beste van het hele album.
Velen zullen bij het horen van de term "female vocals" al gelijk geen zin meer hebben om de cd te gaan luisteren, laat staan kopen. Schijt, met dit album mis je dan wel iets. Het is zeker niets nieuws (in de trant van After Forever en Within Temptation) maar is toch een album van zeer hoge kwaliteit, zeker als je in acht neemt dat (nog) niet zo'n grote band is als de daarnet genoemde bands.
Ik heb in ieder geval geen spijt dat ik een geeltje aan deze cd heb uitgeven, en ook al is dit album amper 2 weken oud, ik kijk al weer verwachtingsvol uit naar het volgende.
Voor meer info over de band en om de CD te bestellen kun je hier terecht.
Tracklisting:
1. Opus Quad Non Fieri Potest (intro)
2. Search For Salvation
3. In The Shadows Of Misery
4. Shattered Dreams
5. Veritas Ater
6. A Desperate Cry For Eternal Darkness
7. In Solitude Engraved
8. Suicidal Depression
9. Requiem Eternatum
Totale speelduur: 57m43
