Corvus Corax maakt doom metal. Veel loodzware gitaren, in vele lagen, vergezeld met veel keyboards en onheilspellende zang zorgen voor een erg complexe mengelmoes. Hierdoor is het niet even een album wat je opzet als je snel een leuk deuntje wil horen. Je moet er toch echt even voor gaan zitten om The Atavistic Triad te waarderen. Met slechts 4 nummers (en een verborgen track, wat niet echt muziek is) duurt deze cd toch zo'n 45 minuten, wat dus betekend dat het erg lange nummers zijn.

Son of the Earth begint heel sfeervol. De keyboards zorgen gelijk voor een hele donkere sfeer, in dit 15 minuten durende nummer. Pas na bijna 3 minuten knallen de gitaren en drums erin, en bouwt het steeds harder op. Dan komt er nog een soort koorzang bij en is de sfeer pas echt duister. Die zang blijft niet zo lang, want dat wordt overgenomen door black metal achtige zang, bovenop snelle riffs. Omdat het nummer erg lang is kan het natuurlijk niet altijd zo doorgaan. Op een minuut of 6 is het geweld ineens over, en gaat alles rustiger verder, maar het blijft onheilspellend. Dit duurt echter niet te lang, want al snel gaat het nummer weer naar het oude snelle tempo. Dit blijft een paar keer zo wisselen, de rest van het nummer lang.

Tweede nummer Terminus Est is ook weer een lange. Ook dit nummer duurt 15 minuten, maar het is veel symphonischer dan het 1e nummer. Het nummer is rustiger, en op een andere manier toch hard. Ook de schreeuwende zang staat hierin wat op de achtergrond, waardoor de muziek dus meer naar voren komt. Sojourn is minder lang, slechts ongeveer 3 minuten. Het begint met mooie vrouwelijke vocalen, waarna een prachtige rustige melodie begint, gespeeld door onder andere fluiten, acoustische gitaren en keyboards. De zang komt op het eind weer even terug, maar voor het grootste deel is dit nummer instrumentaal.

Mystagogue duurt ook weer zo'n 12 minuten, en begint net als het 1e nummer ook weer heel onheilspellend rustig, en qua opbouw is het nummer net als het 1e: rustig en snel wisselt elkaar vaak af. Echter, de rustigere stukken hierin zijn veel rustiger, maar het is een mooie aanvulling van de hardere stukken. Afsluiter Dead Man Walking bestaat uit wat wazige geluiden en geschreeuw, waar ik het verder maar niet over zal hebben.

Zoals ik al eerder zei, de nummers zijn erg complex, en erg lang. Dit is niet zo'n groot probleem. Echter, de productie kan wel wat beter, want het klinkt soms wat dof, waardoor de diverse instrumenten niet zo goed te onderscheiden zijn, en het meer een dikke brei wordt, om het maar zo te noemen. Met betere productie had het album zeker een punt hoger gescoord.

De tracklisting:

1. Son Of The Earth
2. Terminus Est
3. Sojourn
4. Mystagogue
5. Dead Man Walking (verborgen track)