Een interview met Warrel Dane van Nevermore.

Door Tonnie
Geplaatst in mei 2010

We hebben er vijf jaar op moeten wachten, maar onlangs is dan eindelijk het zevende album van Nevermore uitgekomen. De titel van het nieuwe album van deze mannen uit Seattle is The Obsidian Conspiracy. Onlangs kwamen de mannen ook nog naar de Lage Landen voor liveshows, en stonden ze op het Rock Hard festival vlak over de Duitse grens. Ik was nog maar net thuis van dat festival toen mijn telefoon ging. Het was frontman Warrel Dane, om even over de nieuwe cd te praten.

Jullie zijn een paar weken op tour door Europa, voorafgaand aan de release van het album. Ik zag jullie op het Rock Hard festival.

Cool. Dat was een leuke show. Vooral toen ze ons vertelden dat we moesten stoppen en ze gelijk al de backdrop gingen weghalen.

Dat lijkt me vrij raar als je zelf nog op het podium staat.

Ik denk niet dat de andere jongens het gezien hebben, ze waren te druk met het nummer aan het spelen. Ik draai constant alle kanten op op het podium, dus ik zag het wel.

Hoe verloopt de rest van de tour?

Zoals Dave Mustaine zou zeggen: "So far, so good, so what?" Maar de tour gaat goed. Dit was het enige echt rare dat we hebben meegemaakt. Overal is de respons goed.

Jullie speelden drie of vier nieuwe nummers op deze tour, waaronder Your Poison Throne met het leuke meezingstuk.

Ja, dat gaat er goed in. Dat wordt lekker hard meegezongen. En dat terwijl de cd nog niet eens uit was.

The Obsidian Conspiracy werd geproduceerd door Peter Wichers, waarmee jij enkele jaren geleden hebt samengewerkt op jouw soloalbum. Is hij daarom gekozen?

Ik wist al wat ik aan hem had, want toen we mijn soloalbum maakten was het prettig met hem werken. Het was dan ook niet lastig om de andere jongens over te halen om voor Peter te kiezen. Zij kenden hem ook al, want we hebben in het verleden ook al samen getourd. En het heeft nu ook goed uitgepakt.

Op de vorige albums waren jullie erg tevreden over Andy Sneap, maar die heeft nu alleen het album gemixt.

Als muzikant moet je aan de toekomst denken, en zorgen dat je niet in herhaling valt. Dit album klinkt anders dan het vorige, maar dat wilden we juist zo. Het was goed om met nieuwe mensen te werken.

Gingen de opnames zo soepel als jullie wilden?

Zeker. We hebben eerst wat in North-Carolina opgenomen, en daarna zijn we naar Nashville, Tennessee gegaan. Nashville was echt een van mijn gaafste ervaringen ooit. Dat is net Hollywood, maar dan met cowboyhoeden. Nashville is echt leuk. Heh, ik had nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen, maar het was er toch pretty fucking cool.

Heb je dan ook in de lokale muziekscène bezocht?

Ik heb Dark Funeral daar zien optreden. Ik betwijfel of dat tot de lokale muziekscène behoort hahaha. Maar nee, geen country & western voor ons.

Ach joh, waarom niet?

Omdat ik niet wilde overgeven!

Sinds het vorige album is er bij Nevermore veel veranderd. Steve Smyth stopte, en zijn opvolger Chris Broderick ging naar Megadeth nog voordat hij op plaat bij Nevermore te horen was.

Steve stopte niet, wij hebben hem gevraagd te vertrekken. Maar meer ga ik daar niet over zeggen.

Toen Chris de band verliet waren jullie ineens weer een viermansformatie, net als enkele jaren terug.

Ja, bij Dead Heart In A Dead World waren we ook met z'n vieren, en dat beviel ook wel. Dus we besloten om weer met z'n vieren verder te gaan. We zijn al sinds ongeveer 1995 met ons vieren bij elkaar.

In de tussentijd hebben jij en Jeff allebei een soloalbum opgenomen. Jouw soloalbum laat een veel gevoelerige kant horen. Heb je enkele dingen daarvan ook meegenomen naar The Obsidian Conspiracy?

Ik denk het niet. Dat album was iets compleet anders. Mijn emoties komen meer naar buiten op zo'n album. Dat was echt mijn ding. Op de nieuwe Nevermore cd zitten wel een paar nummers die zich meer voor dat soort geluid lenen, maar uiteindelijk is het toch echt Nevermore dat je hoort.

Op je soloalbum zijn de onderwerpen ook veel gevoeliger, en in het verleden bij Nevermore waren het veel apocalyptische thema's. Wat behandel je op de nieuwe cd?

De doorlopende draad op het album zijn dingen als zelfmoord, abortus, moord, doodstraf... De doodstraf wordt nog altijd gegeven en uitgevoerd bij ons in de Verenigde Staten, en daar ben ik absoluut tegen. Maar in de nummers zeggen we niet ronduit dat we er tegen zijn, we behandelen de onderwerpen. Discussie is de eerste stap richting het begrijpen van problemen.

En een nummer als For The Maiden Spoke klinkt dan weer als een verhaal van tig jaar geleden.

Dat is wel een grappig verhaal. Het is een spookverhaal. Toen we de vorige cd bij Andy Sneap op zijn boerderij opnamen in Engeland ontmoetten we zijn moeder en zijn vriendin. Beide vertelden ze ons het verhaal over dat het spookt op de boerderij. Nadat we er enige tijd hadden doorgebracht moest ik bekennen dat het waar was wat ze zeiden. Ze vertelden over dat anderen de stoelen hadden horen verschuiven in de keuken, terwijl er niemand was.

En dat heb jij ook gehoord?

Jazeker. Toen ik dat hoorde rende ik naar beneden, maar er was niemand. Dat was toch even een beetje schrikken.

Er staan ook twee covers op het album, als je de limited edition aanschaft. Crystal Ship van The Doors, en Temptation van Tea Party. Hebben jullie Crystal Ship dezelfde behandeling gegeven als The Sound Of Silence enkele jaren terug? Dus keiharde Nevermore ten opzichte van het rustige origineel?

We hebben nu juist het tegenovergestelde gedaan. We hebben er een hele rustige versie van gemaakt.

Nog rustiger? Het origineel is al niet echt hard...

Dat klopt. We hebben het nummer wel eerst helemaal uit elkaar gehaald en geanalyseerd, en het nog zachter gemaakt. Toen we het nummer voor het eerst bespraken zei ik tegen Jeff dat hij nog eens goed moest luisteren, want ik vond dat we het juist nog wat rustiger moesten maken. Hij wilde het eerst juist harder maken, maar hij heeft geluisterd naar wat ik zei en het rustiger gemaakt. En dat was echt perfect.

Wiens idee was het om juist dat nummer te coveren?

Jeff. Ik kwam aan met het nummer van The Tea Party. Dat is mijn favoriete rockband.

Het album komt ook op vinyl uit. Dat komt nu echt helemaal terug lijkt het.

Gelukkig wel. We brengen alle albums op vinyl uit. Dat is zoveel leuker dan een cd. Ik herinner me vinyl nog van toen ik opgroeide, dus ik vind het erg cool dat men dat nu weer kan beleven. Als je de naald op het vinyl legt, en het zo'n fijn geluid maakt... Dat fijne geknisper dat je dan hoort, zo vlak voordat de muziek begint.... Heerlijk. Dat kun je op cd gewoon niet nabootsen.

Jullie zijn nu nog op tour. Wat komt er na deze tour?

Na deze tour gaan we voor anderhalve week naar huis, en dan komen we alweer naar Europa. We staan op ondermeer Hellfest in Frankrijk, maar ook nog op enkele andere festivals. Ik weet uit mijn hoofd niet precies op welke.

Komen jullie ook nog terug met een headline-tour?

Jawel, maar ik kan er nog niks over zeggen, sorry.

Meer: