Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

16-12-2018

Interview: Elyose
Met Justine Daaé
Door Jeffrey
Geplaatst in december 2018

Onlangs stond het Franse Elyose in het voorprogramma van MaYaN tijdens een tweetal albumreleaseshows van het Nederlandse, symfonische metalensemble. Een ideale mogelijkheid zangeres Justine Daaé eens aan de tand te voelen over het nieuwe album van de electrometalgroep, de ambities, online marketing en het belang van de nauwe relatie met de fans.

Elyose

Hoe was de show van gisteren?

Goed, maar we waren zo actief op het podium, dat ik spierpijn heb opgelopen. We hebben alles gegeven en vrees dat we vandaag wat minder gaan bewegen, haha.

Het was dan ook al een tijdje geleden dat jullie opgetreden hebben.

Ja, dat klopt. We moeten eigenlijk wat oefeningen doen voordat we gaan optreden zodat we fit en soepel zijn, haha.

Heb je een bepaald ritueel om je voor te bereiden op de show?

Als ik de tijd heb, doe ik wat oefeningen. Na de soundcheck bijvoorbeeld. Als je die oefeningen niet doet, ben je minder goed voorbereid.

Veel muzikanten sporten tegenwoordig tijdens het touren.

Ik zou dat eigenlijk ook moeten doen. Ik doe wel wat aan sport, maar ik wou dat ik meer tijd ervoor had. Het is goed voor je gezondheid en het geeft me energie.

Je hebt ook nog een gewone baan naast Elyose.

Ik werk momenteel deeltijd. Zowel het werk als de band kosten me tijd en laten weinig tijd over om bijvoorbeeld te sporten. Vanaf volgend jaar ga ik me full-time op Elyose concentreren.

Is dat financieel dan wel te doen?

Na negen jaar ziet het er steeds positiever uit. We verdienen geen geld aan de shows trouwens. Ik heb gewerkt aan de online marketing en dat loopt nu een stuk beter dan voorheen. Mensen zijn behulpzaam en ondersteunen ons echt. We werken onafhankelijk, dus het management voor ons is makkelijker. We zijn baas over onze eigen inkomsten. We willen graag voltijdmuzikanten zijn. We doen er alles aan om dat te laten werken. Dat is ons doel

Het verbaast me eerlijk gezegd, want tegenwoordig is er nauwelijks geld te verdienen in de muziek-industrie.

Mensen kopen cd’s, vinyl, merch en ze willen de muziek echt beleven, dus ze kopen de fysieke objecten. Cassettebandjes komen zelfs terug. Mensen gaan terug naar “the old way”. We hebben een Elyose-shop waar mensen merch kunnen kopen. Daar verdienen we ons geld mee. Dat is onze bron van inkomsten. Concerten kosten geld vanwege het reizen en overnachten etcetera. We willen wel graag optreden voor de fans en voor onszelf. We genieten er ook van om de fans van dichtbij te zien. Anders zouden we ze nooit ontmoeten. We houden ervan om op te treden, maar we kunnen de huur er niet van betalen.

Wil je je merch-aanbod dan ook gaan uitbreiden?

Elyose - Reconnexion We willen het beperkt houden, want we zijn geen winkel. We zijn nog steeds een band, maar we zijn wel een soort merk dat metal en onafhankelijke muziek representeert: gothic industrial electro. Het is een levensstijl, een cultuur. Mensen willen daar graag deel van uitmaken en we willen os merk dan ook graag zien groeien. We willen echter geen Wallmart worden waar je alles maar kunt krijgen.

Je vraagt de fans in video’s ook echt wat ze graag willen.

Ja, we doen veel onderzoek om ons aanbod zo goed mogelijk te bepalen. Ik stel de fans dus vragen. Waarom raden wat ze willen, terwijl je het rechtstreeks kunt vragen? We proberen ze te bieden wat ze verlangen. Daarom vind ik het ook prettig om een directe relatie met de fans te leggen.

De crowdfundingcampagne was in ieder geval een succes.

Inderdaad. Mensen vertrouwen ons omdat we er al jaren zijn. Elke keer als we iets zeggen, maken we het ook waar. Mensen zien ons als geloofwaardig. We communiceren veel via social media en e-mail. We proberen ook op alle mailtjes een antwoord te versturen, ook al is dat qua tijd niet altijd mogelijk. We vinden de feed-back van onze fans heel belangrijk. Ik geniet er echt van om een directe band met hen te hebben.

Waar zijn de opbrengsten van de campagne aan besteed? Bijvoorbeeld aan productie?

Vooral het mixen en masteren. Ook de opnamen hebben veel gekost.

Heb je veel in externe studio’s opgenomen?

Alleen de zang en een deel van de gitaarpartijen. Ook aan het ‘drukken’ van de cd en de video is trouwens veel geld besteed. De crowdfunding was dus heel welkom.

En dan is er ook nog het artwork. Er zit trouwens een bijzonder verhaal aan het artwork van Ipso Facto. Dat is een andere hoes geworden dan gepland was.

Ja, dat klopt. Ik ben benieuwd trouwens hoe je aan het verhaal komt.

Ergens op Facebook staat er wat over vermeld.

De distributeur vond het artowrk niet mooi, dus een paar dagen van tevoren moesten we het veranderen. Hij wilde mij graag op de voorkant. We belden vervolgens Noeme Aurora, een Italiaanse dame die in de band Helalyn Flowers speelt. Voor het nieuwe album Reconnexxion hadden we gelukkig meer tijd. Het concept is opgesteld door onze drummer. Hij schrijft veel van onze teksten en komt met veel ideeën voor de visuals.

De cover laat vier handen zien die een connectie vormen.

Dat klopt. Het refereert aan de titel. Het zijn echt onze handen die je ziet.

Is er dit keer dan ook meer sprake van een bandprestatie dan op Ipso Facto, waar jij de enige bent op de hoes?

Ja, er is wel altijd sprake geweest van een gezamenlijke inspanning, maar dit keer meer dan voorheen. Er was meer commitment. Op Ipso Facto waren we met zijn drieën omdat de drummer de band tijdelijk had verlaten, maar nu zijn we meer dan ooit met zijn vieren gecommitteerd het project aangegaan. We kennen elkaars do’s en dont’s beter omdat we langer samenwerken.

Elyose

Er komen meer stijlen dan voorheen samen op het nieuwe album dan voorheen.

Ik realiseerde me dat gisteren toen ik op het podium stond. Eerder heb ik er niet zo bij stilgestaan, maar we spelen nu een gothicmetaltrack van het eerste album tijdens onze shows. Het nummer stond op de setlist tussen een industrial en een poppy track in. Ik dacht nog bij mezelf: mensen denken vast dat we gek zijn omdat we van het ene genre naar het andere gaan. De setlist bestaat uit veel verschillende nummers. Ik denk dat het verschil vooral aanwezig is tussen het eerste album en die erna. Op de laatste vliegen we van het extreme naar het poppy.

Is het daardoor niet een grotere uitdaging geworden om de nummers te componeren?

Het heeft ons bijna negen jaar gekost om dit te bereiken, haha. We houden allemaal van metal, maar hebben wel verschillende smaken. We hebben wel een tijd met elkaar gepraat over wat we wel en niet wilden doen. We hebben twee jaar aan Reconnexxion gewerkt. Niet alle bandleden houden bijvoorbeeld van grunts en growls of van solo’s, dus die hebben we slechts in enkele songs terug laten komen. Ik wil dat het echt als moderne metal klinkt en soleerwerk past voor mijn gevoel meer bij de traditionele metal van de jaren tachtig. Ik ben geen fan van solo’s, maar vind het erg gaaf wat Marc op het album laat horen. Anders stond het er niet op, want we willen dat iedereen erachter staat. Soms moet je wel eens concessies doen. Dan vind je zelf iets heem mooi, maar de anderen vinden dat het er niet bij hoort. Ons doel is dat alle bandleden trots zijn op het eindresultaat.

De band bestaat uit vier personen, maar live spelen jullie momenteel met zijn vijven.

We hebben een gastzanger erbij. Flo Lemonnier van Far Away tourt met ons mee.

Op het album is in het begin een kindje te horen. Is dat een kind van een van de bandleden?

Nee. Een van de bandleden heeft wel kinderen, maar het is de dochter van mijn neefje die je hoort. Die kwam in de studio en die heb ik de microfoon gegeven.

Vanaf het begin zing je al in het Frans. Voor veel Nederlanders is het onduidelijk waarover je zingt.

Haha.

Voorts zeg je dat de drummer de meeste teksten schrijft.

Dat klopt. We werken wel nauw samen. Ik vertel hem waar ik graag over zing en ik schrijf de zanglijnen eerst voordat ik hem de onderwerpen en thema’s overhandig. Ik moet er wel een goed gevoel bij hebben, dus we werken nauw samen op dit gebied. De enige uitzondering is het nummer met een Engelse tekst. Mark Jansen spreekt geen Frans, dus ik heb een vriend van me, die tekstschrijver is, gevraagd om die tekst te schrijven.

Welke muzikale opleiding heb je genoten?

Ik heb klassieke lessen op het conservatorium gehad in Parijs. Ik heb daar vijf jaar gestudeerd. Daaraan voorafgaand heb ik privézanglessen gehad. Na het conservatorium wilde ik niet de klassieke muziek in. Ik wilde me concentreren op metal en mijn band en daarom ben ik gestopt met het volgen van de opleiding.

Laatste vraag: Ik zag een video voorbijkomen waarin je aankondigde dat je kulning wilde proberen. Is dat gelukt?

Haha. Ik wilde graag zien of de koeien het mooi vonden. Ik heb de techniek inmiddels onder controle.

[ Terug naar de Interviews ]