Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

24-05-2017

Interview: The Wounded
Met Marco van der Velde
Door Jeffrey
Geplaatst in april 2017

In de categorie ondergewaardeerde bands: The Wounded. Eigenlijk moeten we zeggen: bands die meer aandacht verdienen, want van ondergewaardeerdheid is geen sprake bij de fans en kenners. Zij hebben al lang de emotionele diepte en de fraaie composities ontdekt. Met het eind vorig jaar verschenen, zeer positief onthaalde Sunset zijn er meer metalfans gekomen die deze Drentse band hebben ontdekt. Wat er in de afgelopen jaren is gebeurd, wat oprechte blues is, wat de band voor hem betekent en waar de teksten over gaan, laat frontman Marco van der Velde in een interview met Jeffrey weten.

The Wounded

Sunset is zeer positief ontvangen. Is de storm aan positieve reacties inmiddels wat gaan liggen of is er nog steeds veel aandacht na het uitbrengen van de plaat?

Er is nog steeds aandacht. We merken dat er zowel nationaal als internationaal nog steeds mensen zijn die ons ontdekken. Dat is natuurlijk heel erg goed om te zien.

Zijn de reacties overweldigend voor jullie of hadden jullie er zelf al veel vertrouwen in dat Sunset positief onthaald zou worden?

We hebben zelf altijd een goed gevoel bij het album gehad en dat is mede door de uiteindelijke goede productie alleen maar versterkt. We hebben van tevoren er wel eens over gesproken hoe we reacties moesten inschatten, maar zó positief is wel heel erg te gek natuurlijk. Van over de hele wereld krijgen we te gekke, soms zelfs ontroerende reacties.

Hoe beschouwen jullie het album zelf en wat betekent het om deze na zoveel jaren uit te brengen? Is het enerzijds trots en het resultaat van hard werken, anderzijds een opluchting na een periode met de nodige hobbels?

We zijn er zeker trots op, maar vooral ook blij dat het album er is gekomen. Wij hebben nooit echt getwijfeld dat het album er kwam, maar wel werden we soms ongeduldig. De hobbels waar je over spreekt zijn echter nooit persoonlijk geweest. Het had vooral te maken met de invulling van tijd en privézaken. Prioriteiten liggen soms anders. Nu viel dat allemaal toevallig na elkaar: nieuw werk, studies, kids. Allemaal geweldig natuurlijk, maar het album bleef daardoor even wat langer liggen. Wat heet… jaren, haha.

Heeft het positivisme van de buitenwereld ook geleid tot aanbiedingen van labels of uitnodigingen voor optredens?

Optredens zeker. Zo speelden we onlangs in een uitverkocht Vera in Groningen en staan we nog in Hengelo en België met Tiamat. Maar we zijn met meerdere zalen en festivals in binnen- en buitenland in gesprek. Er zijn wel labels in ons geïnteresseerd, maar eerlijk is eerlijk, het moet dan ook wel echt iets goeds opleveren. We staan er altijd open voor. Maar het is ons ook op deze manier goed. Niemand van ons heeft de illusie om van de muziek te kunnen leven. Echter je moet er toch ook financieel wel goed uitkomen met elkaar om de band ook financieel in leven te houden. Als je kwalitatief overeind wilt blijven, kost dat geld. Daar wringt ook vaak wel de schoen hoor. De wereld is in die zin ook wel veranderd. Labels kunnen in veel gevallen ook niet meer doen dan wat ze deden.

Willen jullie het momentum aangrijpen om meer te gaan optreden of sneller een volgende release uit te brengen?

The Wounded - Sunset We zien wel wat er op ons afkomt. Niet dat er gelatenheid of onverschilligheid heerst, maar we gaan natuurlijk ook wel wat jaren mee. Jaren waarin we veel geleerd hebben over hoe het gaat in muziekland. Je hebt veel zaken niet in de hand. Je bent heel erg afhankelijk van anderen. Gelukkig bepaalt vooral het publiek nog of een band iets te zoeken heeft on stage en in de cd-rekken, of inmiddels mp3-spelers. Dat mensen over ons blijven praten en naar de shows blijven komen, bepaalt hoe we in de toekomst door kunnen gaan. Dat is toch de brandstof waar we op kunnen draaien. We zijn erg dankbaar dat dit tot nu toe nog niet tot teleurstellingen heeft geleid. Wanneer er een volgende release komt, is ook afhankelijk van de optredens. Als er geen mensen op de shows afkomen, is er ook geen interesse en zullen de kansen minder groot worden. Wij doen in elk geval ons best om zo goed mogelijk voor de dag te komen. En hopelijk zo snel als het kan weer aan een nieuw album gaan werken. Wanneer dat is weet ik ook niet. We moeten weer creatief zijn. We hebben ons ook nooit onder druk laten zetten. Maar laten we hopen dat het geen jaren duurt voordat de opvolger van Sunset er komt.

Dat is een hele sterke plaat. Zijn alle nummers erop terechtgekomen die jullie ervoor hebben geschreven of zijn er nog ongebruikte nummers die jullie in de toekomst willen uitbrengen?

Het was de bedoeling dat er minder nummers op kwamen. Toen we aan de opnames begonnen, waren enkele nummers nog niet echt af. We wilden tegen het eind kijken welke songs er zouden overblijven en welke niet het goede gevoel zouden kunnen brengen, maar ja, de songs gingen zichzelf steeds meer overtreffen en uiteindelijk hebben we alles er maar op gezet.

Off The Record komt met een vinyl-versie. Is de releasedatum inmiddels bekend?

Volgens mij komt deze datum vrij snel. Houd onze website en die van Off The Record in de gaten voor nieuws.

De releaseshow in Vera was overweldigend. Hoe kijken jullie erop terug?

Dat was geweldig. We hadden niet verwacht dat er zoveel mensen zouden komen. Het was natuurlijk een poosje geleden. We hoorden vlak voor de show dat de zaal uitverkocht was en dit lang niet zo is geweest. Er is nog geen zaal geweest waar we een nare nasmaak aan over hebben gehouden, maar Vera blijft voor ons erg speciaal. Eigenlijk is het voor ons daar allemaal wel begonnen. We wonnen er in de aanloop naar de grote prijs van Nederland in 2000 de Noordelijke Popprijs. En de laatste releaseshows deden we daar. Ik kwam er al als puber om naar bands als Morbid Angel te kijken. Toen we het album live wilden gaan spelen, hebben we direct Vera gevraagd of het daar mocht. De show zelf was speltechnisch echt niet perfect, maar ik denk dat we daar hebben kunnen laten zien dat we de sfeer van onze songs live goed kunnen over brengen. En volgens mij is dat wel onze kracht.

Het lijkt me een blijvende, mooie herinnering. Opvallend was het uitstekende geluid in de zaal. Harold Imming van GD Sound, die samen met Guus Strijbosch verantwoordelijk is voor de opnamen in Studio Het Atelier te Weiteveen, is daarvoor verantwoordelijk, toch? Hebben jullie iedere keer de beschikking over een dergelijke technicus?

Harold is veel meer onderdeel van de band dan alleen maar geluidsman. Hij helpt ons enorm met zijn ervaring en enthousiasme. Hij heeft ons samen met zijn collega’s de kans gegeven om in leven te blijven en ik denk echt dat we zonder hem niet zo ver waren geweest als nu. Ook kwalitatief gezien. Frans Vollink heeft ook geweldig werk geleverd door de mix en ook mede opnames te doen. Tovenaars die de band in de studio echt verder hebben geholpen. We zijn veel meer een live- dan een studioband en dus is het altijd een hoop werk om het in de studio ook zo goed op de plaat te krijgen. Harold is er live in principe altijd bij. Wanneer dit niet zo is, merken we dit direct aan de sound en hoe een avond technisch gezien loopt. En ik denk dat ik me persoonlijk veel minder op mijn gemak zou voelen dan. Alles is toch goed geregeld zo. Hij kent de band. Hij weet wat we willen en hij is de stok achter de deur als we weer eens belanden in onze melige fases. Ook broodnodig, maar soms kunnen we daarin blijven hangen. Er moet natuurlijk wel ook gewerkt worden.

Jullie gaan wat dat betreft professioneel en goed voorbereid te werk. Zijn dat ook kernwaarden van de band? Jullie lijken me een band die niets half of overhaast doet.

Dat klopt. Het moet wel goed voelen. Het is voor mij muzikaal niet moeilijk, maar wat het lastig maakt, is dat ik niet alleen gewoon muziek kan spelen. Ik word altijd helemaal in de muziek gezogen en dit maakt dat er niet echt sprake is van gerichte concentratie. Dan vergeet je maar zo een stukje tekst. Maar het is zoals het is. We beleven de muziek vooral. Om dan live overeind te blijven, moet vooraf alles wel kloppen. Veel dubbelchecks. We nemen het wat dat betreft erg serieus. De muziek verdient het niet om lichtzinnig mee om te gaan.

Is het goed voorbereiden een van de redenen dat de fans wat langer op nieuw studiomateriaal hebben moeten wachten samen met persoonlijke situaties, werk, familie?

Dat gebeurde eigenlijk gewoon. Zoals ik al zei, zijn prioriteiten even anders komen te liggen. Langer dan we zelf hadden verwacht. Toen we verder gingen met het album merkten we dat we ook gegroeid waren als muzikanten en dus ook nog kritischer waren op het eindresultaat. We dachten op een gegeven moment dat er maar geen deadline meer moest zijn. De enige deadline was het punt dat we wisten dat we er alles aan gedaan hadden om het beste eruit te halen. Maar zoals ik al zei, gaan daarbij ook veel credits naar de mannen in de studio.

Het artwork van Regina Broersma is heel treffend vanwege de druilerige sfeer. Hoe ontstaat zoiets? Uit gesprekken met elkaar welk karakter het artwork moet hebben of heeft ze de teksten gelezen en de muziek beluisterd?

We hebben haar in een vroeg stadium een vroege mix gegeven met de teksten. We kennen Regina al lang en er was eigenlijk geen twijfel om haar te vragen de hoes te doen. Om die reden hebben we ons ook niet zo bemoeid met het concept. We vragen haar natuurlijk niet voor niets. Ze heeft er iets geweldigs van gemaakt. Het is het perfecte gezicht van het album.

Hebben jullie crowdfunding overwogen als middel om de benodigde financiële middelen binnen te krijgen?

Nee, misschien dat dit een mogelijkheid is in de toekomst.

Bepaalde tracks zijn vlak na Atlantic (2004) geschreven. Welke tracks zijn dat? Zijn die nog veel veranderd in de laatste jaren?

Onder andere Kings is van vlak na Atlantic. Ik denk dat het ook wel te horen is. In de loop van de jaren is er wel het een en ander gebeurd natuurlijk. Dit heeft ook altijd zijn invloed op de muziek en de tekst. Toch is Kings wel het meest origineel gebleven misschien.

Wat betekent The Wounded voor jullie? Is het meer dan een hobby, een uitlaatklep om bepaalde emoties de juiste plek te geven?

Voor mij is heeft het een soort van therapeutische of meditatieve werking. Vooral om de teksten te schrijven. Die gaat altijd over zaken die voorbijkomen, die me raken. Soms in mezelf en soms om me heen. Maar ook dat is eigen perspectief en dus natuurlijk ook weer van mezelf. We zijn niet alleen bandleden, maar ook echt vrienden geworden. We spreken elkaar veel en dan gaat het over andere zaken dan de band. Een hobby is het niet meer. The Wounded valt denk ik niet echt meer weg te denken voor mij. We hebben veel samen meegemaakt. De overlap met privé is groot. Geweldig ook dat Erwin er als bandlid weer bij is. Hij speelde natuurlijk in de periode van Monument al mee en is ook eigenlijk altijd bij de band betrokken gebleven. Ik hoop ook dat dit zo blijft. Ik denk dat The Wounded als concept gebaat is bij hem, zowel nu live als in de toekomst.

Jullie zijn een hechte groep, waarbij alleen de voormalige toetsenist de band in het verleden heeft verlaten vanwege het emigreren. Is het door die opgebouwde jarenlange ervaring samen makkelijker geworden om te componeren of hebben jullie juist de zaken anders aangepakt om herhaling van zetten te voorkomen? Neemt er iemand de leiding of gaan jullie samen in het oefenhok te werk of bij een schrijfsessie?

Vroeger was er wat meer initiatief van mijn kant met betrekking tot de muziek, maar dit is wel veranderd. Ik kom altijd wel met riffs en melodieën voor toetsen, maar dat heeft ook vooral te maken met het feit dat ik ook de teksten schrijf. Op Sunset zijn we als muzikanten nog veel meer zelf met de ideeën bezig gegaan dan vroeger. Iedereen heeft zijn eigen ding gecreëerd binnen het concept van een song. We moeten er wel allemaal mee kunnen leven natuurlijk. Ook buiten de muziek werkt iedereen keihard om er iets van te maken. Het is een band. Niet een stel individuen.

Opvallend aan This Paradise en Kings is de emotionele voordracht. Zijn dit net als The Cold (gaat over het verliezen van iemand) persoonlijke nummers terwijl het album eigenlijk meer naar buiten gericht c.q. sociaal-maatschappelijk is in vergelijking met voorgaande albums?

Kings is dat ook wel. Dat gaat over verwachtingen waar niet aan voldaan kan worden of die nooit genoeg zijn wanneer iemand een bepaalde verantwoording heeft naar een ander toe. Je kunt als luisteraar zelf kiezen hoe je het leest. Het kan op jezelf als individu slaan, maar dus ook daadwerkelijk op leiderschap en de verantwoordelijkheid en verwachtingen. Sunset gaat vooral over het feit dat er dingen fout gaan in het leven en het daarop terugkijken vanuit een moment dat het niet te repareren is. In elk nummer komt dit terug. Het is ook wat er nu gebeurt in de wereld. Het is enorm zorgelijk welke kant we opgaan nowadays terwijl de ellendige gevolgen van het op inhoudsniveau niet meer naar elkaar kunnen en durven luisteren de laatste honderd jaar toch nog talrijk zijn. Even beseffen we een paar jaartjes waar het toe kan leiden, maar een paar generaties later is dat besef weer voorbij. En je hebt er zelf totaal geen invloed op. Toch ontstaat alle ellende uiteindelijk in de persoon zelf. Daar ontstaat de pijn en onvrede die leiden kan tot grote afstand tussen mensen en de gevolgen die dit heeft voor de toekomstige generaties. Daar gaan The Fallen en Ruins ook over. Dat houdt me vaak bezig en middels de teksten schrijf ik dit op. Maar nogmaals, iedereen is natuurlijk vrij om er zelf iets van te maken. Dat is het belangrijkste.

Ik verbaas me over het feit dat jullie slechts zo’n vijftienhonderd Facebook-likes hebben. Dit terwijl de reacties zo positief zijn. Heeft dat te maken met het gebrek aan promotie? Vinden jullie dat je ondergewaardeerd wordt of maken jullie je niet te druk daarover en zijn jullie gewoon blij met iedere liefhebber die waardeert wat jullie maken?

Het laatste zeker. Of we onder gewaardeerd worden, laat ik aan anderen over. Wel hebben we regelmatig meegemaakt dat er andere krachten in de muziekwereld spelen die maken of je succes hebt of niet. In ieder geval wordt er veel bepaald. Het is natuurlijk nog steeds een droom om op een van de grotere festivals te staan in Nederland, maar ik denk dat het niet alleen te maken heeft met of je wel of geen goede muziek maakt. Dit is natuurlijk sowieso subjectief, maar er is ook zoiets als vraag en aanbod. Uiteindelijk moeten altijd de rekeningen vooral betaald worden door de kaartverkoop. Aandacht van media is vaak ook afhankelijk van hoeveel geld je meebrengt. Zo werkt dat nu eenmaal vaak. Gelukkig heeft internet die barrières een beetje weggenomen doordat er genoeg onafhankelijke muziekmedia is. Als je als voorprogramma mee wilt met een grotere band, dan moet je een dikke portemonnee hebben. Ik snap wel dat het zo werkt, maar dat heeft natuurlijk niets met de essentie van muziek te maken. Dan houd je jezelf alleen maar voor de gek. Maar daar moeten we maar niet mee bezig zijn, want wanneer geld de drijfveer wordt, is de oprechte blues voorbij. Je hebt het dan misschien ook wel over het thema doorbreken als band. Dat is niet zo gemakkelijk natuurlijk en daar zijn we ook niet mee bezig eerlijk gezegd. Misschien hebben onze fans het niet zo op Facebook en is dat niet de juiste graadmeter, haha. We mogen in ieder geval niet klagen over reacties en zijn blij met elk optreden dat we kunnen krijgen. De reacties van het publiek zijn voor mij persoonlijk altijd het belangrijkst. Als ik hoor dat onze muziek iemand in een zware tijd geholpen heeft, dan is dat niet in waarde uit te drukken.

Er zijn verschillende video’s van fans verschenen bij tracks van The Wounded. Hebben jullie een samenwerking met bepaalde individuen of partijen overwogen om een officiële clip uit te brengen of zijn jullie tevreden met hoe het nu gaat, ook uit oogpunt van budget?

Nee, alle clips worden door mensen zelf bedacht en gemaakt. Er zitten clips bij die we zelf nooit beter hadden kunnen maken, maar ook dat is toch een antwoord op je vraag hiervoor? Het is fantastisch om te zien dat de muziek die je als band maakt, zoveel waardering oplevert dat mensen er zelf iets mee willen doen. Het heeft eigenlijk helemaal geen zin om een clip uit te brengen met al deze kleine kunststukken. We zien ze ook eigenlijk allemaal, want we wijzen elkaar er ook op.

The Wounded

Jullie hebben Sunset digitaal gratis beschikbaar gesteld. Nu is muzikant zijn al geen vetpot, maar het vrij beschikbaar maken is wel een heel mooi gebaar voor fans en geïnteresseerden. Waarom hebben jullie daarvoor gekozen?

Zoals ik al zei, is het veel belangrijker dat mensen de muziek kunnen beleven dan dat we er geld voor krijgen. Het geld is er alleen voor nodig om als band overeind te blijven en eventueel een nieuwe plaat te maken. Maar dan zouden we iemand zonder geld moeten uitsluiten van onze muziek? Dat zou toch echt heel erg paradoxaal zijn met betrekking tot de essentie van waar de band voor staat. Het gaat om het delen van gevoel en erkenning voor innerlijke beleving en reflectie. Daar kun je geen barrière op leggen, want dan spreekt het zichzelf tegen. Ik weet ook niet of dit in de filosofie van een label past. Het kan best zijn dat we daarom nooit een label meer zijn tegengekomen waar we iets mee hebben kunnen afspreken. Er lopen zoveel goede muzikanten rond met de meest fantastische ideeën die geen poot aan de grond krijgen omdat de spreekwoordelijke, vooral financiële deuren door een bepaalde groep bediend worden. Dat zal altijd wel zo blijven. Maar media zoals YouTube maken dat bepaalde muren om die deuren heen zijn weggevallen en iedereen veel muziek kan beleven die normaal niet boven zou komen drijven. Iedereen kan bij underground. Daarin is de wereld ook verbeterd. Vroeger was je afhankelijk van tapetrading. Nu bereik je mensen op een andere manier ook gemakkelijker. Muziek zet ook realiteit in andere perspectieven en metaforen zodat je anders kan voelen en kijken naar die realiteit. Het is de kracht van de mens om dit te kunnen. Het is te belangrijk om dit achter slot en grendel te gooien, omdat je er anders geen geld voor krijgt. Volgens mij is het juist dat in deze alternatieve kijk op de realiteit tolerantie ontstaat. En dat is denk ik wat steeds meer ontbreekt in de wereld. Wederkerige tolerantie en dat kunnen volhouden zijn misschien wel een paar van de garanties voor een goede toekomst. Zijn we ook weer bij een van de thema’s van Sunset.

Hoe staat het met Burning, God Dethroned en Departed Souls op dit moment?

Volgens mij loopt dit allemaal prima. Ik ben nog steeds blij met het feit dat ik voor God Dethroned die kleine inbrengen kon doen. Henri vroeg me hiervoor en met veel plezier heb ik dit gedaan. Burning en Departed Souls zijn goed bezig. Het zit toch in de genen van de band om zoveel mogelijk met muziek bezig te zijn.

Laatste vraag: Nog laatste nieuws van The Wounded? Plannen voor de toekomst?

Het album komt op vinyl uit. Dat is voor ons wel een dingetje hoor. Daar zijn we trots op. Voor mij is vinyl toch net wat meer dan een cd en zeker dan helemaal digitaal. Dat is voor mij te kaal. Houd de websites in de gaten als je nieuws wilt volgen.

[ Terug naar de Interviews ]