Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

21-07-2018

Tribulation, Grave Pleasures en Vampire
Op 17 januari 2016 in Doornroosje, Nijmegen
Een review door Jeffrey
Vorig jaar was Tribulation al aan het toeren in Europa, maar destijds slechts als voorprogramma van Keep Of Kalessin en Melechesh. Met het uitstekende nieuwe album The Children Of The Night, dat bij menig metalfan in de jaarlijst belandde, verwierf de Zweedse formatie de status van headliner voor The Wailing Dead Tour met Grave Pleasures en Vampire. Het drietal doet eerst Doornroosje in Nijmegen aan en komt later terug voor optredens in Hasselt (België) en Leiden.

Tribulation

Het is erg rustig in de zaal als Vampire begint aan zijn show. De Zweedse deathmetalband en publiek krijgen vervolgens maar moeizaam contact met elkaar en dat terwijl de muziek toch prima aansluit bij Tribulation. De heren staan wel te headbangen, maar concentreren zich vooral op de doorgaans snelle old school death/thrashriffs. Ook tijdens de aankondigingen is er weinig oogcontact. De bezoekers reageren, op een paar enthousiastelingen na, wat apathisch op de show. Erg jammer dat er niet wat meer contact is, want uitstekende tracks als Ungodly Warlock, Jaws Of The Unknown en The Fen komen zodoende, en mede door het wat zachte en doffe geluid, niet optimaal uit de verf. Slecht is het zeker niet en Vampire doet het aardig, maar maakt geen onuitwisbare indruk.

Het kan dus alleen maar beter gaan met Grave Pleasures, voorheen bekend onder de naam Beastmilk. Dat lukt ook, al houdt de drummer het tempo niet altijd even goed vast in het begin, staat de zang van Mat McNerney wat zacht in de mix en heeft hij moeite in de hogere regionen. Zodra Kvohst, zoals zijn bijnaam luidt, lager zingt en de tonen niet lang aan hoeft te houden, is het zowel indrukwekkender als sfeervoller. En juist van de apocalyptische sfeer moet de muziek het hebben. De deathrock wijkt veel af van de andere twee acts af en lijdt tot een tweedeling onder de toeschouwers. Een deel trekt zich terug in de loungeruimte, maar er zijn toch ook wel veel liefhebbers die liever blijven kijken naar de behoorlijk verzorgde show. Kvohst en met name gitariste Linnéa Olsson gaan mooi op in de muziek. Veel tracks zijn afkomstig van het vorig jaar verschenen Dreamcrash, maar er is ook ruimte voor het Beastmilk-abum Climax uit 2013. Crying Wolves en Genocidal Crush zijn vroege hoogtepunten, maar vooral het tweede deel van de set is sterk, met Death Reflects Us, New Hip Moon en Love In A Cold World als toppers. Grave Pleasures heeft wel eens beter gepresteerd, maar laat desondanks een solide visitekaartje achter en krijgt terecht een waarderend applaus.

In de korte ombouwtijd voor de show van Tribulation worden er wierrookstokjes aangestoken en versiert men de microfoonstandaard met botten en een weegschaal met kaarsen. Vlak nadat deze branden, begint ook de intro Cauda Pavonis. Vreemd genoeg klinkt er daarna nog een intro, dat van Vagina Dentata. Inmiddels staan de geschminkte bandleden op het podium in de voor hun kenmerkende outfits. Als je het viertal voor het eerst ziet, lijkt me dat wel even schrikken, want gitarist Jonathan Hultén draagt een zwarte leren legging en een zwarte longsleeve wrap-top. Zijn presentatie is echter geweldig en gitarist Adam Zaars doet er weinig voor onder. Zanger/bassist Johannes Andersson is begrijpelijkerwijs wat statischer.

Net als bij de andere twee acts is het geluid niet geweldig. Helaas staat de bas nadrukkelijk in de mix. Dat gaat vooral ten koste van de zeer fraaie leadpartijen en solo’s van de gitaristen. Daardoor komt een deel van de kracht van de Zweedse formatie, zoals de prachtige melodieën van Adam Zaars, niet optimaal tot zijn recht. Het heeft ook zijn weerslag op het publiek, dat wel wil en ook deels loskomt (vooral tijdens de intense oldies Beyond The Horror en The Vampyre, maar heel uitbundig is het verder niet. Dat heeft dus vooral met het geluid te maken, want aan de prestaties van de band ligt het niet. Het kwartet speelt strak, met veel bezieling en de sfeervolle presentatie (prachtige mimiek, veel contact met de fans) is uitstekend verzorgd. Tijdens Melancholia zingen alle bandleden mee en de gitaristen zoeken elkaar op of ze lopen naar drummer Jakob Ljungberg, die met zijn gevarieerde drumwerk imponeert.

Naast de genoemde tracks van het debuut The Horror zijn het Rånda en Winds die het beste uit de verf komen. Ook de toegift is sterk. Deze bestaat uit Ultra Silvam, Strange Gateways Beckon en When the Sky Is Black With Devils. Daarmee komt toch nog een mooi einde aan een overtuigende en sfeervolle show, die echter te kampen had met een matige sound. Het was aardig, maar er blijft toch een beetje een nare nasmaak over. Toch was het gaaf om Tribulation eens een langere set te zien spelen.

Setlist Tribulation:
1. Cauda Pavonis
2. Vagina Dentata
3. Melancholia
4. In The Dreams Of The Dead
5. Beyond The Horror
6. The Vampyre
7. The Motherhood Of God
8. Rånda
9. Winds
10. לילה

Toegift:
11. Ultra Silvam
12. Strange Gateways Beckon
13. When the Sky Is Black With Devils

Setlist Grave Pleasures:
1. Utopian Scream
2. Taste The Void
3. You Are Now Under Our Control
4. Crying Wolves
5. Futureshock
6. Genocidal Crush
7. Worn Threads
8. Crisis
9. No Survival
10. Fear Your Mind
11. Death Reflects Us
12. Girl In A Vortex
13. New Hip Moon
14. Love In A Cold World

Setlist Vampire:
1. Orexis
2. At Midnight I'll Possess Your Corpse
3. Howl From the Coffin
4. Ungodly Warlock
5. Under The Grudge
6. Jaws Of The Unknown
7. Night Hunter
8. The Fen

[ Terug naar de Concert Reviews ]