Zaterdag 15 februari kwam dan eindelijk Stone Sour, de 2e band van Slipknot zanger Corey Taylor en gitarist Jim Root, naar Nederland. Oorspronkelijk zou het in de Melkweg in Amsterdam plaatsvinden, maar dat bleek al snel te klein en werd het in een vroeg stadium verplaatst naar de 013 in Tilburg. Saliva en de nederlandse band F33l3r waren het voorprogramma.

Tegen 8 uur begon F33l3r, een nieuwe band op het Roadrunner label. Een leuke harde rock band, die je binnenkort vast wel op de radio gaat horen want ze droegen een nr op aan Jan Douwe Kroeske (lees: slijmden bij...). De hardere nummers zorgen nog wel voor wat beweging, bij de rustigere stukken viel het doodstil. Ze konden me eigenlijk niet zo super boeien.

Saliva was een stuk beter. Man, die spelen lekker zeg! En ze waren lekker actief op het podium, wat ook altijd leuk is om te zien. Van hun debuut Every Six Seconds als hun nieuwe album Back Into Your System kwamen diverse nummers voorbij. Songtitels moet je me niet vragen, die weet ik niet echt meer, maar ze klonken erg goed. Ook als Stone Sour niet meer zou optreden had ik het wel een geslaagde avond gevonden, door Saliva. Wie de nieuwere metal (nee, ik ga het geen nu-metal noemen) kan waarderen moet zeker Saliva eens luisteren. Grappig was hoe de zanger nog enigzins ruzie kreeg met wat mensjes in het publiek, tot groot vermaak van het overige publiek.

Dan Stone Sour. Ook Stone Sour speelde erg lekker. Corey Taylor (dit keer zonder masker, in tegenstelling tot de vorige keren dat hij in Nederland was met Slipknot) was erg goed bij stem, en gelijk vanaf opener Get Inside kreeg de band het publiek lekker mee. Vrijwel alle nummers van het debuutalbum kwamen voorbij (alleen in andere volgorde), en nog twee die er niet op staan. Net als Saliva was ook Sone Sour erg energiek, alleen was het voornamelijk Taylor die over het podium rende, de rest van de band stond voornamelijk op dezelfde plaats op en neer te springen.

Het geluid was bij Stone Sour best goed (bij Saliva ook trouwens, bij F33l3r wat minder), maar het optreden was niet echt spectaculair. Begrijp me niet verkeerd, ze speelden erg goed, maar het miste net iets wat het echt fantastisch had kunnen maken. Goed, misschien dat ik alleen ben in die mening, want er werd toch aardig wat meegezongen (natuurlijk vooral bij de hit Bother, waar Corey in z'n eentje op het podium stond met een gitaar). Jammergenoeg heeft de band maar net genoeg materiaal om een uurtje te vullen, dus het concert was erg aan de korte kant. Maar goed, ik heb me toch prima vermaakt met Stone Sour en Saliva.