In de foyer van de Dynamo waren voor de verandering diverse handelaren neergezet, waar je je platen-, cd- en t-shirtverzameling kon uitbreiden. Ook de Nederlandse tak van de Iron Maiden fanclub was met een kraam vertegenwoordigd, waar je posters en shirts kon kopen, voor een prijs die een stuk lager lag dan bij een Maiden concert. We blijven Nederlanders, natuurlijk.

Ook waren er drie optredens die dag gepland. Als eerste was er Maiden United, een nieuw project van Up The Irons bassist Joey Bruers. Met een line-up die per nummer wisselde bracht Maiden United een acoustisch eerbetoon aan de Ijzeren Maagd. Bij sommige nummers was het direct duidelijk welk nummer er vertaald was naar het acoustische, bij anderen was het nummer redelijk anders dan het origineel. Echter, nergens viel het tegen, en was het erg verfrissend om deze versies te horen. Naast leden van Up The Irons maakten muzikanten van The Dust Connection, Sustain, Supersonic, Within Temptation, Paralysis en een musical zangeres dit Maiden United ensemble compleet. Het plan is dat er nog meer optredens komen, met wisselende bezetting, want het smaakte naar meer.

Na Maiden United werd op een scherm wat beelden geprojecteerd, van natuurlijk Iron Maiden. Ook kwam er een boodschap van ex-Iron Maiden drummer Clive Burr voorbij. Hij lijdt aan MS, en dat was te zien. Hij zag er verschrikkelijk uit, en kon bijna niet uit z'n woorden komen. De opbrengst van de dag ging dan ook naar het Clive Burr MS Trust Fund, om zijn leven wat aangenamer te maken.

Het tweede optreden was van Lauren Harris. Deze dame van begin 20 heeft de eer om op een groot deel van de Europese tournee van Iron Maiden te openen, en dat is niet geheel toevallig, aangezien ze de dochter is van Iron Maiden bassist/oprichter Steve Harris. Juffrouw Harris en haar band spelen een potje stevige poprock, wat niet eens zo slecht is. De muzikanten rond haar weten waar ze mee bezig zijn, en Lauren zelf kan ook een aardige keel opzetten. Het was allemaal niet te ingewikkeld of hard, maar klonk best aardig. En ik moet zeggen dat het in deze zaal met een klein podium beter was dan de dag erna op dat immens grote podium van de Brabanthallen, want ze hoefde niet heen en weer te rennen om bij haar gitaristen te komen.

Omdat papa Harris ook wel weet wat voor soort fans zijn eigen band trekt, en natuurlijk niet wil dat z'n dochter thuiskomt met dit soort figuren, hield hij deze dag een oogje in het zeil. Van te voren claimde iemand dat hij drummer Nicko McBrain in het centrum van Eindhoven had zien lopen, maar het bleek dus Steve Harris te zijn die onverwacht bij de fanclubdag aanwezig was. Na het optreden van zijn dochter was er uitgebreid tijd voor foto's en handtekeningen, tot groot genoegen van de fans.

De avond werd afgesloten door Up The Irons, een Nederlandse Iron Maiden tribute band. De mannen maken van hun optreden een hele show, compleet met Eddie die diverse keren over het podium loopt. De muzikanten zijn bekwaam, en zetten lekkere versies van de Iron Maiden nummers neer. Bij een coverband het meestal het lastigste om een zanger te vinden die in de buurt komt van de echte. Sascha van Up The Irons is natuurlijk geen Bruce Dickinson, maar weet toch zijn mannetje te staan. Zijn stem klinkt iets ieler, en natuurlijk ook iets anders dan die van Dickinson, maar hij zet zeker geen slechte prestatie neer. De band speelde nummers van de hele loopbaan van Iron Maiden, waarbij ook de nieuwe plaat A Matter Of Life And Death door het spelen van The Pilgrim niet vergeten werd, en waarbij ook diverse nummers gespeeld werden die de echte Iron Maiden al lang niet gespeeld heeft. Het publiek vond het prachtig, en warmde hiermee goed op voor het Iron Maiden optreden van de dag erna.

Setlist Maiden United:
1. intro (2 Minutes To Midnight)
2. Public Enema Number One
3. Montsegur
4. 22 Acacia Avenue
5. Burning Ambition
6. Stranger In A Strange Land
7. Journeyman