Misantropical opent de dans op zeer slechte wijze. Het zeer rommelige allegaartje van black, death en pop weet geen seconde te boeien. De zeer matige composities, de uiterst valse cleane zang en het gebrek aan overtuigkracht zorgden ervoor dat ik beter wat later was aangekomen. Meer woorden ga ik er niet aan vuil maken.
Ik heb Ten-13 al vrij vaak zien optreden en ook deze keer maken ze een professionele indruk. Het eigen materiaal doet niet onder voor de verschillende covers die ze in het verleden in de zaal gooiden van hun persoonlijke helden als Joy Division en New Order. Het enige kritiekpunt blijft de soms (bij hoge uithalen) valse zang van Bart Quist die voor de rest wel zijn mannetje staat.
De Belgische doomheads van Insanity Reigns Supreme leverden ons zoals altijd weer een zware en trage mokerslag. Nieuwer materiaal van ‘Prophecy of Doom’ werd afgewisseld met een kraker van doorbraakplaat ‘And Darkness Drowned the Land Divine’. Uitgezonderd enkele gitaartechnische probleempjes vertoefde ik weer vijfenveertig minuten in de hemel. Doom depressieve saaie muziek? Neen! Hemelse muziek! Hoogtepunt van de avond met ruime voorsprong.
The Day After is opgestaan uit de dood van Smalltown Cynics en de jonge coverband Slachthondt. Ze maken een soort van moderne metal met allerlei invloeden gaande van pop, grindcore, hardcore en thrash. Deze Zeeuwen zijn nog maar toe aan hun derde show en zijn de laatste maand erg gegroeid. Een tijdje geleden zag ik ze in Gent (hun tweede optreden) nog een zeer matig concert weggeven, maar vandaag viel alles min of meer op zijn plaats. Het materiaal is nog wel wat te chaotisch en er is nog teveel knip-en-plak werk in de composities te bespeuren. Er komen echter genoeg goede ideeën langs en de plaatselijke jeugd bouwt een gezellige pit.
Doordat het sportcafé maar een muziekvergunning heeft tot 1 uur rest ons een te korte set van de Engelse doomband The Propechy. Nouja, doom? Vanavond speelden ze bijna enkel hun sneller materiaal, dat overigens ook zeker te pruimen valt. De sympathieke Britten genieten echter duidelijk en zo komt er een mooi eind aan een mooie avond. Hulde nog voor de goedkope entreeprijs (4 euro voor vijf bands!!!) en hopelijk komen er nog veel edities van dit vreselijk genaamde festival. Voor foto’s van dit evenement en meer informatie over de Zeeuwse metalscène verwijs ik u graag naar The Depths Of Zeeuwsch Vlaanderen.
