De conventie was in principe een beurs waar wat handelaren stonden, met daarbij nog diverse acoustische optredens en signeersessies van onder andere Autumn en Imperia. De meeste handelaren tref je ook aan op de diverse metal market's her en der. Ook was de Nederlandse gothic metal band Asrai er aanwezig, maar of ze er optraden is me even ontgaan. Er waren in ieder geval genoeg stands aanwezig om je geld te spenderen aan cd's, lp's, dvd's en t-shirten, en tussen de optredens door werden er nummers gedraaid van de nieuwe Within Temptation cd, om het publiek daar alvast kennis mee te laten maken.
Tijdens het optreden van de Duitse thrashers Perzonal War kwamen we binnen, dus Neerland's Nemesea (die onlangs hun debuutalbum uitbrachten) en het Belgische Toner hadden we gemist. Het Perzonal War wat nu op de planken stond was anders dan normaal. Nu bestond de band slechts uit 2 personen (waarvan 1 zanger Matti was), beide met een acoustische gitaar en zittend op een stoel. Afgezien van de tekst en zanglijnen leken de acoustische versies bijna niet op de normale nummers van de band, maar het klonk niet verkeerd. Toch hoop ik niet dat ze de smaak te pakken gekregen hebben en hun volgende album zo opnemen.
Mennen gaf een semi-acoustisch optreden, wat iets meer rockte dan Perzonal War. Toch was het te merken dat de band zich moest terughouden, waardoor er wel wat van kracht verloren ging. Ondanks dat was het toch een leuk optreden van deze Nederlandse hardrockers, van wie dit jaar het nieuwe album Freakazoid verscheen.
Helena Michaelsen heeft dit jaar met Imperia haar comeback gemaakt, na haar vertrek bij Trail of Tears een hele tijd terug. Het valt niet te ontkennen dat deze dame een geweldige keel heeft, maar dat was juist het probleem bij deze acoustische set: de zangstijl leende zich niet voor een ingetogen optreden. Op de momenten dat ze rustig zong klonk paste het perfect bij de acoustische muziek, maar bij de nummers dat ze geen gas terug nam paste het niet, want het contrast is te groot. Bij een normaal optreden zal dat gelukkig een stuk beter zijn.
Bij Autumn was dat contrast minder groot. De nummers waren goed aangepast aan de acoustische setting, en ondanks dat dit hun eerste acoustische optreden ooit was (en de band maar een uurtje geoefend had, aldus zangeres Nienke de Jong) klonk het erg als Autumn. Alleen jammer dat ze slechts een kwartiertje speelden.
