Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

18-08-2019

Belphegor - Conjuring The Dead
Jaar van release: 2014
Label: Nuclear Blast Records
Belphegor - Conjuring The Dead
Het is een tijd lang stil geweest rondom het Oostenrijkse Belphegor. Tot aan Blood Magick Necromance (2011) werden we regelmatig getrakteerd op nieuw materiaal en was deze band veelvuldig op de nationale en internationale podia te bewonderen met zijn compromisloze death metal (inclusief blackmetalrandje). Daarna gooiden gezondheidsproblemen van zanger/gitarist Helmuth (hij liep een tyfusinfectie op tijdens een tournee in Brazilië) roet in het eten. Daardoor heeft het drie en een half jaar geduurd voordat de band met Conjuring The Dead zijn tiende full length mocht noteren. Een mijlpaal om trots op te zijn!

Nu is niet ieder album uit de carrière van deze band een voltreffer geweest (met name Bondage Goat Zombie leed hier en daar toch wel onder de zelfs voor Belphegor-begrippen stupide teksten en enkele ongeïnspireerde nummers), maar een misser heeft er ook nooit tussen gezeten. Ook Conjuring The Dead valt zeker niet als zodanig te classificeren. Sterker nog, de band klinkt ouderwets gedreven in vergelijking met voorganger Blood Magick Necromance. Belphegor heeft langer aan de nummers geschaafd en toog bovendien naar Florida om daar met producer Erik Rutan (Hate Eternal) aan het album te werken. Het zijn zaken die zich hebben uitbetaald.

Conjuring The Dead laat namelijk een verrassend veelzijdige kant van Belphegor horen. De fans van de vorige albums hoeven niet bevreesd te zijn, want muzikaal gezien is er weinig veranderd, maar nummers als Lucifer, Take Her! en het titelnummer klinken meer uitgediept en meer doordacht dan voorheen. Vooral het geweldige Rex Tremendae Majestatis, met zijn loodzware riffs, intense versnellingen en bij vlagen opduikend, subtiel, akoestisch gitaarwerk (nooit gedacht dat ik die term ooit in een Belphegor-recensie zou gebruiken) maakt die uitdieping duidelijk. Daarnaast is ook Legions Of Destruction een intense beuker van jewelste. Het nummer bevat bovendien vocale bijdrages van Glen Benton (Deicide) en Attila Csihar (Mayhem), die absoluut meerwaarde hebben.

In grote lijnen valt verder op dat de productie van Conjuring The Dead een stuk logger en – bij gebrek aan een betere beschrijving - ietwat ‘modderiger’ is uitgevallen dan op de vorige albums. Ook de grunts van Helmuth lijken wel een stuk dieper te zijn dan voorheen, waardoor de plaat wellicht ook deathmetalliefhebbers die eerder niet uit de voeten konden met deze band kan aanspreken. Belphegor levert met Conjuring The Dead niet het beste album uit zijn carrière af, want furieuze parels (voor de zwijnen) als Lucifer Incestus en Pestapokalypse VI worden niet helemaal geëvenaard. Maar het is over de gehele lengte een prima stuk kwaliteitsmetaal dat een flinke stap vooruit is na zijn degelijke, maar iets te wisselvallige voorganger. Tijd om de podia weer te betreden!

Tracklist:
1. Gasmask Terror
2. Conjuring The Dead
3. In Death
4. Rex Tremendae Majestatis
5. Black Winged Torment
6. The Eyes
7. Legions Of Destruction
8. Flesh, Bones And Blood
9. Lucifer, Take Her!
10. Pactum In Aeternum

Score: 82 / 100

Reviewer: Rik
Toegevoegd: 12 augustus 2014

Koop dit album in

Meer Belphegor:

[ Terug naar de Album Reviews ]

Belphegor - Conjuring The Dead
Reactie van Sander op 12-08-2014 om 20:09u
Score: 85 / 100

Best wel een vette plaat.

Belphegor - Conjuring The Dead
Reactie van margrave op 13-08-2014 om 13:35u
Score: 90 / 100

Beste Belphegor album na jaren!!!

Belphegor - Conjuring The Dead
Reactie van iron_dennis op 13-08-2014 om 16:12u

Best wel een vette plaat ja, maar dat langzame nummer is God of Emptiness plagiaat ten top!

Belphegor - Conjuring The Dead
Reactie van Artorius op 23-08-2014 om 12:07u
Score: 65 / 100

Hoe graag ik het ook zou willen, ik kan maar geen enthousiasme opbrengen voor dit album, of voor welk Belphegor album dan ook.

Fuck that, voor welk Belphegor nummer dan ook. Jazeker, het zijn songs met kop en staart (duh...), maar spannend wordt het nooit, not even close. Af en toe een alleraardigst momentje, een leuk gevonden riff, een paar tellen maar en dan is het weer voorbij.

Het is allemaal wel aan te horen, daar niet van, maar wat mij betreft is Belphegor je typische middenmoot. Een leuke voorprogramma act, maar uiteindelijk niet een band die ik mij over pakweg 20 jaar nog zal kunnen herinneren.