Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

21-09-2019

A Love Ends Suicide - In The Disaster
Jaar van release: 2006
Label: Metal Blade Records

A Love Ends Suicide - In The Disaster

Uit het plaatsje West Covina in Californië komt het jonge A Love Ends Suicide. Deze band rondom zanger John Cairoli nam in 2004 in eigen beheer een EP op, verspreidde deze eigenhandig door de Verenigde Staten en vestigde zo enigszins een naam voor zichzelf. Het debuut heet In The Disaster en komt uit op Metal Blade Records.

Het recept van ruige en cleane zang (verzorgd door bassist Emir Abdo), gecombineerd met veel breaks en de nodige dubbele basdrums is voor de door de wol geverfde metalcoreliefhebber weinig verrassend. Toch zijn de enorm melodieuze gitaarriedels die A Love Ends Suicide in hun nummers verwerkt een verademing én het bewijs dat niet alles rete agressief en buitengewoon hard hoeft te zijn in dit populaire genre.

Het is moeilijk om er een paar nummers uit te lichten, want In The Disaster is een consistente plaat, zonder echte hoogte- of dieptepunten. Een aanrader voor liefhebbers van bands als Unearth, Bleed The Sky en As I Lay Dying.

Tracklist:
1. Cold Summer
2. In The Disaster
3. Of Day Dream And Fantasy
4. Lets Spark To Fire
5. The Black Art
6. Romance Creates Killers
7. Amadeus
8. Another Revolution
9. Dying To Be Beautiful
10. Skate Junction
11. Heroes Of Faith

Score: 80 / 100

Reviewer: Edo
Toegevoegd: 12 september 2006

Koop dit album in

Meer A Love Ends Suicide:

[ Terug naar de Album Reviews ]

A Love Ends Suicide - In The Disaster
Reactie van FXII op 05-03-2007 om 11:29u
Score: 85 / 100

Ik stuitte op deze band via Pandora.com, en deze band viel volgens de site wel in het straatje van As I Lay Dying, dus ik dacht het maar eens te checken. Wat Edo schrijft; de plaat is bijzonder consistent. Had ik bij andere metalcore meestal dat ik op een cd 3/4/5 nummers echt gaaf vond, bij A Love Ends Suicide vond ik direct elk nummer dat ik hoorde erg goed klinken, en nu ik de volledige cd in bezit heb kan ik Edo eigenlijk niet anders dan gelijk geven. Dit is wel zo'n cd'tje dat je, ondanks je gigantische collectie en grote groep soortgelijke bands, wel blijft onthouden.