Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

15-07-2018

Agathocles - Theatric Symbolisation Of Life
Jaar van release: 1992
Label: Cyber Music
Agathocles - Theatric Symbolisation Of Life
Zo rond de 500 releases; zoveel heeft Agathocles er op de wereld gezet. Leuk voor de verzamelaars. Metal Archives maakt melding van ‘slechts’ 392 titels, waarvan de meeste splits zijn. Er is echter ook een aantal full-lengths, waaronder Theateric Symbolisation Of Life, dat vorig jaar zijn vijfentwintigjarige jubileum vierde. Een mooi moment op deze mincecoreplaat terug te keren.

Mincecore? Ja, dat is de benaming die Jan AG eraan geeft, de grote man achter de band die in Mol is opgericht, maar momenteel zijn zetel in Geel heeft. Mincecore is eigenlijk hetzelfde als maatschappijkritische grindcore. Jan (Frederickx) is het enige bandlid dat vanaf de oprichting in 1985 altijd deel heeft uitgemaakt van de line-up. Ook heden ten dage is hij nog actief, samen met drummer/zanger Nils (ex-Kilte, ex-Tapetum Lucidum) en gitarist Koen (Deportation, Oedeem, Radical Grind Core Squad, Transhumania, Uitschot), maar die waren nog niet van de partij in 1992.

Agathocles is vooral geïnspireerd door de Finse hardcorescene (Terveet Kädet) en de Engelse en Amerikaanse grinders van Napalm Death, Carcass en Repulsion, maar behalve hardcore en grind is er ook doom en death metal van Hellhammer, My Dying Bride, Benediction, Death, Autopsy en Paradise Lost terug te vinden in de muziek van de Belgische formatie. Tussen de nummers door zijn er ook korte gedichten van Jan te horen met een typisch accent. Hij heeft zijn gedichten overigens ook nog gebundeld uitgebracht.

De sound is heel erg deathmetalgericht en Amerikaans dichtgeplamuurd tijdens de eerste negen tracks, maar lang niet zo gepolijst als Harmony Corruption van Napalm Death. Opvallend is dat de songs een lange speeltijd hebben, zoals opener Lack Of Personality, dat samen met de intro Burning Water bijna vijf minuten klokt. Hetzelfde geldt voor het zeer trage Four Walls, dat raakvlakken heeft met Paradise Lost en My Dying Bride. Eén van de riffs in Suffocation lijkt sprekend op die van Leprosy. Doom/death en grindcore wisselen elkaar af met zware grunts eroverheen. In Kill Your Idols zijn daar extreme (gorgel)screams aan toegevoegd, zodat je een Reek Of Putrefaction-effect krijgt.

De plaat bestaat uit verschillende delen. De eerste negen nummers, die bij elkaar 35 minuten klokken, zijn de nieuwste. Ze zijn opgenomen in november 1991. Het grindende The Truth Begins Where Man Stops To Think toont Agathocles op zijn sterkst. Tracks tien tot en met zestien komen van de split 7 inch met Riek Boois en zijn drie jaar eerder opgenomen. Zeer slechte opnamen, maar een bepaalde groep fans zal de modderige, chaotische sound van de korte grindtracks en de echo op de maniakale vocalen juist verkiezen boven de eerste negen tracks. Soms komt de naam van Carcass in gedachten op, zoals de titels Mutilated Regurgitator en Consuming Endoderme Pus al aangeven. Andere tracks, zoals Playing With Lifes en Splattered Brains, zijn hardcoregericht.

De overige tracks komen van diverse ep’s. Daar zitten zowel studio- als live-opnamen bij met een wisselende, doorgaans matige geluidskwaliteit. Een zestal nummers staat er dubbel op, maar dan in een andere uitvoering. Solitary Minded toont de diversiteit in tempo en de eenvoud in riffs en laat horen dat het er niet altijd even strak aan toe gaat. Het maar liefst bijna zeven minuten durende (en daarmee te lange) Let It Be For What It Is toont de voorliefde voor Death in de eerste en laatste minuut. Agathocles is op zijn sterkst als het er kort en krachtig aan toegaat.

Juist omdat Theatric Symbolisation Of Life zo veel verschillende live- en studio-opnamen bevat, lijkt het alsof je naar verschillende bands zit te luisteren en is het geen straf om dik een uur grindcore en death metal recht voor je raap te krijgen. Van samenhang is geen sprake. Het is een collectie nummers die de ontwikkeling en de verschillende muzikale kanten van Agathocles toont. Een cultact die in de underground toch wel aanzien heeft. Populair of rijk is de band er nooit mee geworden. Dat hoeft volgens Jan ook niet, zolang hij maar in kleine clubs kan blijven spelen.

Tracklist:
1. Burning Water (Intro) - Lack Of Personality
2. Four Walls
3. Theatric Symbolisation Of Life
4. Like An Ivy (Poem) – Suffocation
5. Kill Your Idols
6. The Truth Begins Where Man Stops To Think
7. Train (Poem) - The Tree
8. What A Nerve
9. Alternative - Another Trend
10. Mutilated Regurgitator
11. The Accident
12. Threshold To Senility
13. Forced Pollutions
14. Consuming Endoderme Pus
15. Playing With Lifes
16. Splattered Brains
17. Well Of Happiness
18. Judged By Appearance
19. Solitary Minded
20. Trust- Not Me!
21. Lay Off Me
22. Threshold To Senility
23. Mutilated Regurgitator
24. Gorgonised Dorks
25. Lay Off Me
26. Consuming Endoderme Pus
27. Let It Be For What It Is
28. Theatric Symbolisation Of Life
29. The Tree

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 2 januari 2018

Koop dit album in

[ Terug naar de Album Reviews ]