Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

16-09-2019

Verslag: Masterplan - Time To Be King luistersessie

Door Rene, maart 2010

Na de release van MKII in 2007 was het akelig stil rond Masterplan, afgezien van een tournee met Saxon en een paar Japanse tourdata. De enige tekenen van leven waren de aankondiging van het vertrek van zanger Mike Dimeo en de terugkeer van Jorn Lande. Met Jorn terug waren de fans weer tevreden en is de band met goede moed bezig geweest met de nieuwste cd. Deze heeft de naam Time To Be King meegekregen. Aan de vooravond van de release was Roland Grapow een weekje op reis om het album aan de pers te laten horen. De laatste avond van deze trip was zaterdag 7 maart in de Rock Temple te Kerkrade. Daar werd tijd gemaakt voor een luistersessie en een stel interviews. Metalfan was ook uitgenodigd en sloeg het aanbod niet af. Ik mag graag luisteren naar Masterplan en was benieuwd of men weer zo’n goede cd had afgeleverd.

Masterplan

Introductie
Het was de bedoeling dat het vanavond de beurt zou zijn aan de Nederlandse pers, maar er waren net zoveel Duitsers en Belgen aanwezig. Dat zat er ook wel in als je de sessie in Kerkrade houdt. Het knusse The Rock Temple bleek een prima setting. Uit de speakers knalden diverse metal-krakers alvorens Roland Grapow zijn entree maakte. Beetje lullig dat op dat moment een nummer van Helloween meespeelde van één van de latere albums waar hij niet meer bij betrokken was. Het leek hem niet op te vallen. Hij hield het kort en legde even snel uit waar de titel Time To Be King voor staat. "Met de terugkeer van Jorn zien we het als een nieuwe start. En het is nu dan toch echt tijd om koning te worden. Natuurlijk is het bedoelt als knipoog. Maar het was al de titel van een nummer en vonden het daarom prima geschikt als albumtitel".

In totaal kwamen er twaalf nummers voorbij: tien reguliere tracks, één bonustrack voor Japan en één voor de limited edition. Alle nummers waren zo goed als af, met uitzondering van enkele die nog een gitaarsolo misten. Daar gaat Roland volgende week nog mee aan de slag. Ook benadrukt hij dat de volgorde van de nummers zoals ze voorbij komen niet de uiteindelijke tracklist van de cd zal zijn. Vervolgens kwamen er steeds twee nummers voorbij voorafgaand aan een korte introductie.

De sessie
Er werd afgetrapt met Fiddle Of Time. Dit zal zeker weten de opener worden. Het is een rechttoe rechtaan, knallend nummer met galopperend ritme én een disco-deuntje als intro. Daarna volgt Blow Your Winds, volgens Roland het meest commerciële nummer van de cd. Met een catchy refrein en rustig tempo kan ik zijn woorden goed begrijpen. Het wordt echter niet de single. Dat is de titeltrack Time To Be King. Later vertelt Roland mij er het volgende over: "Het is inderdaad de bedoeling dat Time To Be King de single wordt. Waarom Blow Your Winds dan niet? Het zou nog zo kunnen zijn dat we dit nummer gaan gebruiken voor de radio en de rockclubs. Maar de titeltrack is een echt metal-nummer, speciaal voor de fans."

Dan is het tijd om naar het titelnummer te luisteren. Time To Be King begint als een typisch vlot Masterplan-nummer, maar valt pas op door de plotselinge break na de coupletten. Het tempo is in één klap dreigend traag en dat blijft zo tot aan het refrein en de solo’s. Het werkt wonderwel, hoewel het refrein niet zo majestueus is als je zou verwachten met zo’n titel. Met Blue Europa volgt een nummer over, hoe kan het ook anders, Europa en zijn geschiedenis. Een up-tempo nummer beladen met keyboards, maar laat de minste indruk achter. Wellicht dat het een groeier is. Far From The End Of The World lijkt over de zoektocht naar een andere planeet te gaan. Masterplan goes Gamma Ray? Niet qua muziek, want het is wederom typisch Masterplan en dus lekker vlot en met vette gitaarriffs.

Masterplan

Dan volgt de bonustrack voor de limited edition, genaamd Kisses For You. Roland verzoekt ons met een open blik naar deze Jorn-compositie te luisteren. Dit is namelijk iets van de Aeronautics-sessies waarvan ze het toen niet durfden op te nemen. Maar één van de voorwaarden van Jorn’s terugkeer was dat men wat meer open moet staan voor dit soort experimenten. Het is namelijk gebaseerd op de vroegere Queen. Het is erg anders en moeilijk te beoordelen, maar duidelijk is dat er op de reguliere tracklist geen plaats voor was.

Lonely Winds Of War is er nog eentje van Jorn. Het opent met een fluit en het nummer gaat in een traag tempo door met een groots geluid. Dan is het tijd voor de Japanse bonustrack en ook al een nummer van Jorn. Never Walk Alone heeft dik aangezette keyboards, is mid-tempo en kabbelt relaxed voort. Na het beluisteren is het jammer dat alleen Japan deze track krijgt. The Black One is erg agressief, donker, boos… het gaat dan ook over de kapot gelopen relatie van Roland. "En Jorn vond dit een prima situatie om mijn rotperiode om te zetten in een tekst van dit nummer", aldus Roland. "Maar zo gaat dat bij artiesten altijd. Vervelende situaties lenen zich het best voor inspiratie."

The Dark Road wordt aangekondigd als Whitesnake-achtig. Het begint snel, maar verandert meteen van tempo en lijkt bijna een ballad. Een mooi nummer, maar Whitesnake? Niet echt. "Veel mensen die het nummer gehoord hebben zijn het niet met mij eens," vertelt Roland mij uit zichzelf. "Ik dacht toch echt dat de zangmelodie iets van Whitesnake weg heeft. Dit was ook het nummer die Jorn niet zag zitten. Ik heb hem moeten overhalen dit te zingen en gelukkig heeft hij na het inzingen zijn mening bijgesteld."

Dan volgt mijn favoriete nummer genaamd The Sun Is In Your Hands. Dat is omdat het een erg vette 80’s metal-sfeer ademt, maar dan overgoten met een Masterplan-sausje. En daar houd ik wel van. Toch zegt Roland mij achteraf dat ik de enige ben die dit nummer aanhaalt. Tenslotte is het laatste nummer van de sessie de powerballad Under The Moon. Het is echter geen soft nummer, integendeel. Zware gitaren voeren de boventoon en de solo is agressief en flitsend.

De eerste indruk
Na het beluisteren van de cd is de eerste indruk goed. Met Jorn weer terug heeft de band toch dat beetje extra wat ik op de vorige cd met Mike Dimeo miste. Zijn krachtige stem brengt het geheel tot een hoger niveau. De nummers lijken op het eerste gehoor wat simpeler qua opbouw, maar hebben net genoeg verrassingen om interessant te blijven. Ik denk dat liefhebbers van Masterplan zich geen zorgen hoeven te maken. Ze krijgen een album dat vertrouwd klinkt. Misschien iets te vertrouwd, maar dat mag gezien het de eerste is sinds Jorn’s terugkeer.

Napraten
Tijdens de luistersessie oogt Roland ontspannen, maar geconcentreerd. Hij lijkt haast wel in zijn rol als producer. Als ik hem er later die avond ermee confronteer, heeft hij er het volgende over te zeggen: "Dat klopt wel, ik ben er immers teveel bij betrokken. Maar ik luisterde niet naar de nummers als in de studio. Dan ben ik echt bezig met zoeken naar fouten en wat er beter kan." Ik vraag me ook af of het niet vreemd is om tijdens het tot stand komen van de cd al de nummers voor te stellen. Er moet immers nog een aantal zaken aan gedaan worden. "Dat valt wel mee. Het enige wat ik moet doen is wat solo’s inspelen en dat zal hooguit twee dagen duren. Misschien dat we nog wat kleine dingen veranderen, maar waarschijnlijk niet. De solo’s had ik eigenlijk al eerder moeten doen, maar vanwege drukte van mijn kant is dat er niet van gekomen. Ook wil ik het niet overhaasten. Ik moet wel in een bepaalde stemming zijn voor het inspelen."

Masterplan - Time To Be King

De cd zal op 20 mei uitkomen en niet op 16 april, zoals eerder is aangekondigd. "Dat is mijn schuld, aangezien ik het mijzelf te druk maak met andere producerklusjes. Daardoor kwamen we er niet aan toe de cd af te maken voor de oorspronkelijke releasedatum," aldus Roland. Ten tijde van de release van Time To Be King zal het volwaardige interview met Roland Grapow te lezen zijn. Daarin komt uiteraard de terugkeer van Jorn aan bod en de line-up perikelen die daaraan vooraf zijn gegaan.

Tracklist:
1. Time To Be King
2. Fiddle Of Time
3. Lonely Winds of War
4. Blue Europa
5. Far From The End Of The World
6. The Dark Road
7. Under The Moon
8. Blow Your Winds
9. The Black One
10. The Sun Is In Your Hands
11. Kisses From You (bonus track)

[ Terug naar de Artikelen ]

Reactie op Masterplan - Time To Be King luistersessie
Door wob op 24-03-2010 om 22:56u



zo mooi als de eerste 2 hoesjes waren zo lelijk was de vorige en ook dit ziet er weer vrij fantasieloos uit maar goed als Jorn zingt en er weer wat krakers a la Black in the burn, Spirit never dies, Kindhearted light of Crystal night opstaan doet dat er verder ook niet echt toe.
ben benieuwd

Reactie op Masterplan - Time To Be King luistersessie
Door Rob op 24-03-2010 om 22:57u



Ik kijk erg uit naar de nieuwe Masterplan omdat ik de eerste CD's met Jorn erg goed vind. Die met DiMeo vond ik meer metal en minder rock en dat beviel me erg goed.

Reactie op Masterplan - Time To Be King luistersessie
Door wob op 24-03-2010 om 23:14u



Niet t titelnr maar Far from the edge of the world word trouwens de single

Reactie op Masterplan - Time To Be King luistersessie
Door Maur op 26-03-2010 om 03:00u



Ik vond MKII niet slecht, maar ik kijk er naar uit om weer nummers als Falling Sparrow/Black in the Burn te horen. We zullen het zien...

Reactie op Masterplan - Time To Be King luistersessie
Door Filip1302 op 03-04-2010 om 17:55u



Ik kijk naast Jorn vooral uit naar Terrana, een van de beste drummers op deze aardbol! :-)