Een interview met Mike Saffrie en Carla Van Huizen van La-Ventura.

Door Hans
Geplaatst in februari 2013

Ruim vijf jaar na de release van debuutschijf A New Beginning van La-Ventura is er dan nu eindelijk de opvolger: White Crow. De eersteling was in 2007 voor mij al een openbaring maar ook deze nieuwe plaat kreeg een dikke 9 als waardering. Tijd om herinneringen op te halen met Mike en Carla, en om eens uit te vissen waarom we zo lang niets van ze hadden gehoord.

Van harte met een fantastisch resultaat! Waarom duurde het bijna 6 jaar voordat er weer iets van jullie verscheen?

Mike: Thanks, erg fijn om te horen! We zijn allemaal ook erg tevreden over het resultaat! Allereerst kregen we te maken met te veel kosten om op eigen kracht ergens te komen met daarnaast het ervaren, dat ook al heb je iets leuks, dit door de industrie altijd eerst met terughoudendheid wordt gezien. Pas als jij als artiest alles al hebt gedaan, komt men om de hoek kijken. De tweede factor betreft de wisseling van de wacht, waar we van bandgenoten afscheid moesten nemen en dus de zoektocht naar nieuwe enthousiaste leden. En als derde reden draag ik aan de lange weg om tot het tweede album te komen. We hebben deze plaat helemaal zelf bekostigd en vervaardigd in alle facetten denkbaar, echter wilden er zo alles uithalen wat erin zat. Technisch, muzikaal en qua intentie is dit het beste wat we te bieden hebben. Zelf als band een professionele studio induiken, is moeilijker dan je zou denken. De kosten moet je zelf dragen, echter er zijn zoveel zaken die je helaas niet kan voorzien. De gehele productie heeft zo meer dan twee jaar gekost. We hebben voor deze plaat moeten bloeden en diep door het stof moeten gaan… maar wel met resultaat!

Maar hoe kwamen jullie uit bij een Franse studio?

Mike: Wijzelf hebben de gehele productie gedragen. Een bewuste keus, daar wij met de producer een erg goede band hebben en zo geheel naar eigen wens onze muziek konden maken zonder bemoeienis van derden. De producer is Didier Chesneau van MII Recording Studio, een bekende gitarist in Frankrijk en een magician achter de console in de studio! Hij speelt in de band Headline, waar wij met La-Ventura ooit eens mee het podium hebben gedeeld. Na ons optreden sprak ik de producer waar we vanaf dat moment in contact zijn gebleven. Zijn aanbod was simpel: mocht je een nieuw album willen maken, kom dan alleen naar mij toe, dan zorgen we voor een vette plaat! Of later dit jaar andere labels zich aanbieden om in een eigen gebied de cd weg te zetten, zullen we zien. Voor nu is het de Benelux op eigen kracht waar de plaat voor zichzelf zal moeten spreken.

Het heeft ook nog eens ruim twee jaar geduurd voordat de opnames uiteindelijk op cd terecht zijn gekomen. Hoe kwam dat?

Mike: Wat ik al aangaf, de gehele productie was een extreem zware bevalling… Ik zou graag willen zeggen, dat het allemaal van een leien dakje is gegaan, echter de praktijk heeft het tegendeel bewezen. We zijn erdoor wel sterker uit de strijd gekomen en weten nu waarvoor we al die moeite hebben gedaan. Deze ervaringen zijn onbetaalbaar, waar bij een volgende plaat weten waar we aan beginnen...

Het viel me op dat Carla tegenwoordig Van Huizen heet en niet meer Douw. Wanneer ik kijk naar de songtitels, lijkt het ineens alsof er een autobiografische zweem over de nummers hangt met een minder fraaie oorsprong..

Carla: Klopt. Na mijn scheiding draag ik weer mijn meisjesnaam “Van Huizen”. De scheiding was inderdaad een erg moeilijke tijd met veel onzekerheden. Daardoor heb ik de randzaken rondom de band even neer moeten leggen. Toen er meer ruimte en plaats kwam voor positieve dingen, heb ik de zaken weer kunnen oppakken. Ik ben toen meer en meer lyrics gaan schrijven, wat resulteerde in de songs op het nieuwe album. Om de songs straks ook daadwerkelijk uit te dragen en te zingen op het podium, zal wellicht een opgave zijn maar tevens ook een stap in de richting van het helingsproces.

Ook is me opgevallen dat mede-oprichter Erwin Polderman niet meer in de band zit. Hoe is het hem vergaan?

Mike: Het afscheid van Erwin, was ook bijna het einde van de band. Als medeoprichter en als drummer met zijn ervaring, was het bijna onmogelijk om door te gaan zonder hem. Zijn keus hebben we gerespecteerd waar wij beide onze eigen wegen zijn uitgegaan. Erwin zal altijd met muziek bezig zijn, dus hopelijk dat wij elkaar weer eens zien op het podium!

In mijn recensie noem ik Within Temptation en Evanescence als invloeden. In hoeverre bewonderen jullie deze bands en beïnvloeden zij ook jullie direct in het schrijven van nummers en/of het arrangeren van zanglijnen?

Mike: Bewust of onbewust zullen bekende bands je als muzikant beïnvloeden. Je mag misschien stoer zeggen van niet, echter je ontkomt er volgens mij niet aan. Iets wat goed is, en wat jezelf ook luistert, zal zijn vruchten hebben in iemands anders werk. Wat ik voor onze muziek mag aandragen, is het feit dat we eigenwijs zijn. Wij doen wat wij leuk vinden, wat ons boeit en waar wij zin in hebben. Mijn roots zitten niet bij de genoemde bands. De roots van Carla zitten niet eens in de metal.

Door jaren samen muziek te maken, zijn we bekend geraakt met een ieders capaciteiten en wat men als muziek leuk vind. Zo heb ik de songs gemaakt voor het nieuwe album. Als een journalist zou zeggen dat onze muziek een link heeft met bekendere bands, dan zou ik dat als positief ervaren. Die bands zijn niet voor niets groot en bekend. Als wij in onze muziek iets van wat zij goed doen, hebben zitten, dan is dat mooi meegenomen lijkt mij zo!

Carla: Ik heb de cd's van genoemde bands of andere bands nooit naast die van ons gelegd tijdens het schrijfproces of inzingen. Aan de andere kant ben ik wel altijd erg benieuwd naar artwork, videoclip en foto’s van bands in ons genre. Ook live performance, kleding en aankleding van podia kunnen juist soms een inspiratiebron zijn!

Nu is deze cd meer metal dan jullie debuutalbum, dat toch iets meer gothic was. Is de ware aard nu bovengedreven of was het tijd voor een andere koers?

Mike: Hahahaha, ok! Misschien tijd voor een diplomatisch antwoord?!?! Nee, zonder dollen: toen bij A New Beginning, onze eerste plaat, alles met een keyboard en zangeres uitkwam als plaat, was dat gelijk Gothic. De media heeft behoefte aan hokjes. Op zich voor ons toen geen probleem, omdat je zo mee met de sterken kon in het genre en zo verder kwam. Echter… qua muzikale invloeden en wat bijvoorbeeld ik zelf luister, is dat per definitie geen gothic. Ik luister graag naar de oude Metallica tot aan Killswitch Engage of Soilwork.

Wat ik erg cool vind, zijn coole groovy riffs maar ook zoals de oude Fear Factory staccato riffs met coole frasering, aangevuld met de catchy melodie. Bij ons is dat gelijk qua melodie, de zang die daarvoor zo belangrijk is. De songs die ik heb geschreven, waren direct met Carla’s zangcapaciteiten in het achterhoofd. Zij maakt een schets af tot een volwaardige song. Als we de chemie tussen muziek en zang missen, dan komt het niet op de plaat.

Hoe moeilijk is het de afgelopen jaren geweest om door te kunnen gaan zonder dat er nieuw materiaal uit is gekomen?

Mike: Dat is zwaar geweest, des te meer ook omdat het zoveel moeite heeft moeten kosten. Er zijn genoeg momenten geweest dat het doek voor de band zou zijn gevallen. Echter iedere keer weer, moesten we het eindresultaat voor ogen hebben. Het einddoel waar al het werk zou door worden beloond. Ik heb genoeg momenten gezien in de ogen van de bandleden dat ze het niet meer zagen zitten. Zelfs bij de producer, als we weer tegen een technisch probleem aanliepen tijdens de productie, waardoor we zouden moeten inboeten op de artistieke kant van de muziek als er geen goede oplossing kwam. Hoe dan ook: dat was toen. Verleden tijd. Nu hébben we het eindresultaat wat we voor ogen hadden en we mogen (voorzichtig) aannemen met de voor alsnog zeer positieve kritieken, dat we er goed aan hebben gedaan om door te zetten!

Ik las (heb hem helaas niet) over een EP die is uitgebracht, als soort van preview op dit album. Daar staat o.a. het nummer Breaking The Silence op, maar die vind ik niet terug op het album. Hoe komt dat?

Mike: De EP zou de brug moeten zijn geweest tussen het eerste en tweede album. We hadden de wens om het tweede album binnen een jaar na de EP te releasen, echter dat heeft allemaal anders uitgepakt. De EP blijft een brug tussen beide albums, waar we twee van de drie songs op White Crow hebben staan. De song Breaking the Silence zou ook op het nieuwe album hebben gestaan, echter deze heeft het niet gehaald. Was de song slecht? Nee, dat niet, echter de songs nu op het album hebben een bepaald verloop, een verhaal waardoor de cd lekker luistert. Met Breaking the Silence was dit helaas niet het geval geweest, als we deze ergens tussen de songs hadden moeten zetten. Het is een artistieke keus geweest. Laten we daar op houden!

En nu? Mogen de fans een tour verwachten ?

Mike: De toekomst staat geheel open. We pakken alles rustig op en zien wel waar het naar toe gaat. Het zou fijn zijn als we hulp kregen van de industrie om de fans meer te kunnen bieden, maar vooralsnog doen we het op eigen kracht. We gaan zeker optredens doen. We hebben onze cd-presentatie op 30 maart in ’t Beest te Goes (Zeeland) samen met Kingfisher Sky en Sin7Sins. Daarna hopen we nog wat festivalletjes te kunnen doen, waar na de zomer genoeg is opgebouwd om verder uit te pakken. Dan is duidelijk hoe we het (inter)nationaal gaan doen op grotere schaal en hoe een eventuele tour gaat lopen. Voor nu willen we iedereen uitnodigen voor de cd-presentatie op 30 maart, so check it out!

De cd is in eigen beheer uitgegeven. Gaat deze internationaal verkrijgbaar zijn via de diverse webshops, of moet men van overzees de cd via de website gaan bestellen?

Mike: Internationaal zal het hopelijk gaan lopen als wij als band hebben bewezen het waard te zijn om opgepakt te worden. Niet alleen het album moet spreken, ook wij als bandleden moeten labels en andere industrie iets te bieden hebben. Met een mooie persmap zou dat: “geen probleem zijn”, toch?! Elke positieve recensie, elke positieve live recensie en elke positieve noot van de fan, helpt ons verder. Wij van La-Ventura moeten ervoor zorgen dat er iets positiefs over ons geschreven of gezegd kan worden, dus dat wordt hard werken komende tijd! De cd is inderdaad straks via onze nieuwe website te bestellen en natuurlijk te krijgen via optredens. We hopen eind februari de nieuwe website klaar te hebben. Eventuele orders nu mogen aangevraagd worden via het e-mailadres: management@la-ventura.com Dan zorgen wij voor de juiste informatie, zodat ieder het nieuwe album mag ontvangen!

Dank jullie wel, Mike en Carla voor de openhartige beantwoording van mijn vragen. Ik hoop dat het volle bak wordt in Goes op 30 maart!

Jij erg bedankt voor de mooie recensie! Dat doet ons goed, waar de zware tijd van de productie zo langzaam vergeten kan worden door de positieve kritieken, top! Stay tuned for more! La-Ventura says hi to you all, we are… BACK!

Meer: