Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

19-11-2017

Interview: Imperia
Met Helena Michaelsen
Door Kristof
Geplaatst in november 2004

Soms zijn interviews erg leerzaam voor zowel de interviewer als de geďnterviewde. Het is altijd makkelijk en zwak om mensen te beoordelen op hun uiterlijk en schijnbaar imago, zonder ze te hebben ontmoet. Dat ik me toch wel wat had vergist in Helena Michaelsen bleek deze middag op de Mindview Metal Conventie in het Belgische Stekene. Tijdens het uur durende gesprek, dat plaatsvond na een akoestisch optreden van deze dame, groeiden we naar elkaar toe en bleek ik niet de 'bastard from Metalfan.nl' te zijn en bleek zij allesbehalve een egocentrische en arrogante vrouw te zijn. Integendeel, Helena heeft een warm en emotioneel karakter. De ex-Trail Of Tears zangeres praat onder andere over haar leven, haar solodebuut met Imperia en over haar project Angel.

Imperia

Hoi. Ik ben Kristof van Metalfan.nl

Hey. Even over jou recensie. Dit is geen imago [Helena wijst naar de foto's in het cd boekje van het Imperia debuut]. Het album is getiteld 'The Acient dance of Qetesh' en de foto's zijn het verhaal achter deze titel, de foto's van mijzelf stellen dus een dans voor. Ik was vroeger buikdanseres en dit is een van mijn kostuums. Ik kon ook iemand van het internet hebben genomen of iemand huren, maar waarom zou ik mezelf niet gebruiken? Ik ben een vrouw, en iemand betalen zou dom zijn en de cd boekjes van toekomstige cd's zullen weer anders zijn, dit is het verhaal van deze cd, het artwork is volledig gedaan door Rutger de Vries en ik vind het aardig gelukt.

Ja, ik vond het persoonlijk gewoon een beetje overdreven.

Ja, maar als je een Madonna of Sarah Brightman album koopt, staan er ook veel foto's in van de artieste. En dit is ook mijn eerste solo cd, andere artiesten doen het zelfde, dit is niets nieuws, maar iets oud. De recensies zijn erg goed, voorbeelden van cijfers zijn 10/10, 94/100, 7/7.

Mijn bespreking was dus de slechtste?

Je kan niet verwachten dat iedereen je emoties begrijpt. Het zijn enkel woorden, jij hebt me nooit ontmoet en ik ken jou ook niet. Dat is altijd moeilijk. Sommige mensen denken dat ik arrogant ben, maar die hebben nooit met me gepraat.

Ok, ik heb misschien een beetje overdreven in mijn recensie. Mijn excuses daarvoor. Laten we praten over iets anders. Je hebt een drukke tijd achter de rug en in het vooruitzicht wordt dat er niet beter op!

Ja, ik ben druk bezig met de band, maar ook met Angel, het project dat ik heb ondergebracht bij Black Lotus Records. Jan [Yrlund, tevens gitarist van Imperia] zal ook enkele nummers voor zijn rekening nemen. Het wordt een heel divers album.

Divers, maar ook extremer als Imperia? Black Lotus Records brengt namelijk over het algemeen vooral hardere albums uit.

Neen, het wordt ook niet echt harder. Maar ook niet echt zoals Imperia. Het album zal ook nummers bevatten die ik in mijn kindertijd heb geschreven.

Heeft Ebony Tears daar geen problemen mee?

Neen, ze hebben mij getekend met Imperia, ze wouden ook Angel contracteren, maar daarvoor wou ik wachten op een groter label. Black Lotus Records heeft voor mij een budget van 15000 Euro en ze betalen bijvoorbeeld voor mij een reisje naar Griekenland voor enkel een fotosessie te verrichten. Kortom, ik ben een prioriteit op dat label.

Wanneer kunnen we dat album verwachten?

Even denken. In januari gaan me het opnemen en in april moet het wel uit zijn. Althans dat is het plan.

Terug naar Imperia, is 'The acient dance of Qetesh' het meest persoonlijke album dat je ooit hebt geschreven?

Jazeker, mijn werk bij Trail Of Tears en Black Horizon was uiteraard niet zo persoonlijk. Het debuut van Imperia gaat over mijn leven en ook over mijn moeder.

Ja, ik las dat ze was overleden.

Ze is in Februari vermoord.

En toch is het album niet echt depressief.

Zij zou niet willen dat ik niet blij was, maar de teksten, vooral 'Into paradise' zeggen heel veel. 'Angelchild' is ook zo'n nummer.

Ja, 'Angelchild' is een zeer mooi nummer, maar wat te kort.

Ja, sommige mensen vinden dat, maar dat had ik te zeggen, niets meer, ik heb het lied geschreven midden in de nacht, na veel huilen. Ik wou van mijn slechte gevoel af, en dit kwam eruit, niets meer, niets minder.

Je bent blij met de band en met het album. Dat is mooi om te horen. Heeft Imperia nu een vaste line-up?

Ja, dit is Imperia. Het gaat erg goed en we hebben nog nooit een discussie gehad.

Het is wel gevaarlijk om zo'n internationale band bij elkaar te houden.

Hehe, ja, makkelijk is anders. Bijvoorbeeld Steve, onze drummer, heeft echter een geweldige persoonlijkheid, hij staat met zijn twee voeten goed op de grond, hij is grappig en hij streeft dezelfde muzikale doelen na. Voor een repetitie heeft hij vier uur gereden door en nog eens vier terug!

Vind je Nederland leuk?

Ja, Nederland is een leuk en open land. Je kan er veel doen en beleven. Ik woon in Groningen en heb het daar goed naar mijn zin. In Nederland heb je ook veel mooie kunst.

Is er een bepaalde stijl kunst die je aantrekt?

Maakt niet uit, als er maar een verhaal en gevoel in zit. Ik ben vrij filosofisch en kunst vind ik erg leuk, vooral de details. Ook observeren vind ik altijd leuk.

Ooit in Egypte geweest?

Neen, ik wou er wel heen, maar ik ben in Turkije beland! De vrouw van het reisbureau zei: 'Als vrouw alleen is Egypte een veel te gevaarlijk land om naar toe te trekken!'

Lees je dan wel eens een boek over Egypte?

Vooral een vriend van Rutger weet er veel van. Ik zou er wel met de band naar toe willen, hehe.

Is live optreden voor jou altijd een feest?

Ja, ik vind het altijd leuk om fans te ontmoeten, in de plaatselijke metalkroeg sta ik ook altijd op de bar te springen!

Heb je Trail Of Tears vorige week gezien tijdens de tour met Therion? Wat vind jij van een nieuwe klank? En schiet je nog op met die mensen?

Ja, ik was in de Oosterpoort, backstage plezier aan het maken! Trail Of Tears klinkt inderdaad anders zonder vrouwelijke zang, maar ik denk dat Ronny dit van begin wou: meer donkere muziek en hij wou de enige leadzanger zijn. En ja we schieten nog goed met elkaar op!

Wat zijn je doelen in het leven?

Ik leef dag per dag, altijd al gedaan. Ik maak nooit echt plannen, anders leef je niet. Veel mensen gaan werken, komen thuis, gaan eten en gaan daarna slapen, na een tijdje ga je alles vergeten en is niets meer spontaan, de vrijheid van mensen gaat langzaam dood omdat de wereld veranderd

Vindt je het leuk om in deze wereld te leven?

Ik leef in mijn eigen wereld, ik leef arm maar toch rijk, ik wil veel mensen ontmoeten en veel reizen

Favoriete land?

Dat kan ik niet zeggen, ik moet nog zoveel landen en culturen zien. Overal vind je verhalen achter, de roots van de mens in Afrika, reservaten met indianen... Die laatste groep zou ik graag eens ontmoeten, ik zou willen praten met hen en hun levensverhalen kennen. Ik heb soms het gevoel dat ik in een vorig leven een strijder was, hehe, op een paard en vechten!

Ben je dan een religieus persoon?

Neen, ik geloof niet in God of Satan. Ik geloof alleen in wat er is, zonder lucht kan je niet ademen, dus moet je hier leven. Ik respecteer elke persoon en iedereen gelooft wat hij of zij wilt.

Je leeft dus dag per dag maar je hebt toch plannen met je nieuwe band?

Jaja, nu zijn we bezig met promotie, daarna gaan we een festival organiseren voor mijn moeder, want muziek moet je voor goede dingen aanwenden! Autumn gaat ook spelen op dat festival samen met vier andere bands, het festival zal 'Angels' Coices' noemen: je zal vijf bands krijgen met vijf vrouwelijke zangeressen.

Is het niet moeilijk om over je moeder te praten met een vreemde?

Ik ben open over mijn moeder, ik ben het gewend om over haar te praten, het beste wat je kan doen in zo'n gevallen, anders wordt je gek. Na haar dood heb ik wel een breakdown gehad maar mijn vrienden en mijn band waren er voor mij. En nu, 'back on track!'Ik heb het nu druk met dit, ik heb alle nummers geschreven en ik heb ook een privé-leven! Je moet af en toe ontspannen en niet binnen blijven, er is een echte wereld daar buiten, en tussen vier muren leven is gevaarlijk

Wat doe je graag buiten muziek?

Ik vind dieren leuk en paardrijden doe ik al sinds vroeger in Noorwegen, maar nu rijd ik ook nog paard in de manege. In Noorwegen had ik twee chinchilla's, honden, paarden en katten.

Schreef je veel materiaal voor Trail Of Tears?

Ik bracht ideeën aan,zanglijnen en teksten, maar niet zoveel als nu. Nu heb ik veel meer vrijheid. Ik kan heel mijn hart laten zien, in mijn band zitten alleen maar normale mensen die niet arrogant zijn, het publiek staat boven ons en niet omgekeerd, het is een eer dat ik voor hen kan spelen. Sommige groepen moeten meer respect hebben voor onze fans, een dialoog aangaan, zoals wij nu doen.

Wat is je opinie over andere gothicmetalbands zoals After Forever?

Heb ze nooit echt zien optreden. Enkel een paar nummers gezien. Autumn vind ik bijvoorbeeld een erg sterke band. [op de achtergrond horen we inmiddels Autumn optreden].

Spelen jullie op festivals volgend jaar?

Ja, we werken samen met Mojo, dus dat moet lukken. We gaan ook in Finland een kleine tour doen en we hebben een aanvraag gehad van een Spaans festival. En misschien optreden met Angel.

Er lopen wat mensen in en uit deze backstage ruimte die met je werken. Heb je altijd goede ervaringen gehad met 'begeleiders'?

Ik heb vroeger ook werk afgeleverd voor trance muziek, ik kreeg genoeg geld, ik moest alle platen inzingen maar dat is allemaal zo nep. Ik moest wat zingen in studio's en dat bewerken ze dan allemaal. Sorry, maar dat doe ik niet. Als ik niet het gevoel heb dat het eerlijk is, dan doe ik het niet.

Luister je ook wel eens echte metal?

Ja, harde en agressieve muziek vind ik leuk om me mee af te reageren. Als de buren ruzie hebben of als ik moet poetsen, wat ik vreselijk vind, dan draai ik lekker hard Slayer ofzo, hehe.

Tijdens live optredens, wat denk je dan? Ooit jezelf bekeken op video?

Ik ben volledig in trance. Ik heb me alleen zelf bezig gezien op video bij Trail Of Tears, en elk optreden is hetzelfde, dezelfde emoties, en ik doe het heel graag, ik ben ook soms nerveus, zoals voor dit optreden hebben we slechts drie uur gerepeteerd en ik had nooit akoestisch opgetreden voor een publiek.

Zo, laten we het hier bij houden. En niet meer kwaad op mij?

Neen, ik zie in je ogen dat je ook een gevoelige persoon bent.

Daarna komt drummer Steve Wolz binnen en beginnen we een gesprek over zijn andere band (Bethlehem)die onlangs een nieuw album uitbrachten. Ik had hem beloofd dit eventjes te vermelden, dus bij deze!

[ Terug naar de Interviews ]