Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

28-06-2017

Interview: Mountain Dust
Met Brendan Mainville en Hal Jaques
Door Hugo
Geplaatst in januari 2017

Het jaar 2016 was voor stoner- en doomliefhebbers het jaar van de prima debuutplaten. Het Canadese Mountain Dust is ook zo'n band, die uit het niets lijkt te zijn gekomen, maar in eigen beheer ineens het boeiende Nine Years afleverde. Voor Hugo redenen genoeg om maar eens met Mountain Dust-leden Brendan Mainville en Hal Jaques te praten over de uitstekende start van deze band.

Mountain Dust

Allereerst mijn complimenten voor jullie uitstekende debuutalbum Nine Years. Hoe is deze over het algemeen ontvangen?

Brendan: Dank je! Tot nu toe is de ontvangst en verspreiding groter geweest dan we ooit geanticipeerd hebben. We hebben veel steun gehad uit veel verschillende hoeken van de wereld.

Mountain Dust bevat muzikanten uit de regio van Montreal. Kun je uitweiden over hoe de band ontstaan is?

Brendan: Het begon gewoon als een tweewekelijks ritueel van biertjes, gitaren en een bankstel, van Kevin Keegan (Dead Quiet) en ik. Het duurde niet lang voor we een stapel songs hadden en besloten om een volledige band te werven. Gelukkig hadden we hetzelfde jaar Hal al ontmoet en hij kende drummer Blair Youngblut van vroeger. Ze waren een paar jaar eerder beiden van Ontario naar Montreal verhuisd voor de muziek. Na ongeveer een jaar verhuisde Keegan terug naar zijn roots in Brits-Columbia, waar hij vervolgens zijn band Dead Quiet opstartte en ondertussen hadden wij Pat Bennet bij de band gehaald.

Kevin Keegan zingt ook mee in het Mountain Dust-nummer Aveline. Vorig jaar besprak ik Dead Quiets prima debuutalbum. Mountain Dust doet mij eigenlijk wel wat denken aan Dead Quiet.

Brendan: Zeker weten. Ik denk dat we een deel van Keegans visie van Mountain Dust behouden hebben nadat hij weggegaan is, maar met de komst van Pat zijn we ook net zoveel veranderd. De liedjes zijn al vanaf dag één zwaar overladen met emotie en bedekt met een duistere ambiance. Een zanger/gitarist vervangen door een orgelspeler/steelgitarist heeft dat alleen maar sterker gemaakt.

Ik ken een paar bands uit de regio van Vancouver, zoals Black Wizard, We Hunt Buffalo, 88 Mile Trip en het genoemde Dead Quiet, maar wat kun je me vertellen over het muzikale klimaat in Montreal?

Brendan: Montreal heeft een geweldige muziekscene. Ik denk dat het leven in zo’n betaalbare stad veel ruimte overlaat voor artistieke inspanningen. De creativiteit om je heen slaat dan vanzelf over naar jezelf. Er is dus nooit een tekort aan goede bands in uiteenlopende genres die in de stad opduiken.

Ik heb een paar voormalige bands van een paar bandleden opgezocht. Het viel me op dat jullie met deze bands veel verschillende genres hebben aangedaan, maar niet de stoner-/blues-/psychedelische-rockhoek waarin Mountain Dust zich begeeft...

Brendan: Mountain Dust - Nine Years Ja, dat klopt. Om eerlijk te zijn, toen Mountain Dust van de grond kwam, was er nooit sprake van om een stoner-, blues-, psych-rockband, of iets in die trant te worden. Kevin en ik waren slechts semi-melodische songs aan het schrijven op akoestische gitaren. Met de volledige band zijn deze songs uiteindelijk vertaald naar zwaardere muziek. Toen de verandering van Kevin naar Pat plaatsvond, bleef het hetzelfde. Onze intentie was nog steeds om slechts heavy rockliedjes schrijven. Op de een of de andere manier resulteerde het in iets dat gedefinieerd kan worden als stoner, blues of psych.

Kun je wat invloeden opnoemen voor deze plaat? Ik hoor (corrigeer me als ik het verkeerd heb) een The Doors-invloed in de zang en instrumentatie en wat prog in Lonely War en een western-element in Tale Of The Red Rain...

Brendan: Ik denk dat het minder een geval is van directe invloeden en meer om slechts te schrijven wat in je op komt en wat goed klinkt. Wanneer ik (met het risico om pretentieus te klinken) een nieuwe Mountain Dust-riff analyseer, hoor ik een overeenkomst met (een) band(s) die ik goed vind, dat is zeker, maar ik vraag me dan niet af of het klinkt als die band of een andere artiest. Uiteindelijk bedenk ik me of het klinkt als Mountain Dust.

De stijl van de songteksten doen me ook denken aan The Doors. Jullie lijken erg open te zijn over de teksten. Ze zijn makkelijk te vinden op jullie bandwebsite. Zijn songteksten belangrijk voor jullie?

Brendan: Zeker. Voor iemand als ik, die pas een gitaar oppakte toen ik zeventien jaar was, waren het de songteksten die mij in de eerste plaats aantrokken in de muziek. Toen ik jonger was en last had van tienerangst vond ik steun in songteksten waarin mezelf kon vinden en ik heb altijd de poėtische stijl en opbouw van teksten gewaardeerd. Ik had ook vanaf jonge leeftijd affiniteit met verhalen vertellen. Toen ik een kind was wilde ik strips schrijven, in mijn latere tienerjaren wilde ik fictie-romans schrijven en nu in mijn volwassen jaren heb ik mijn kans gegrepen in mijn songteksten.

De vocalen zijn verbazingwekkend goed op deze plaat. Ten eerste door de kracht, maar ook door de prima tonatie en timing van de zang.

Brendan: Dank je! Ik heb veel hulp gehad van iedereen in de band met het scherpstellen van mijn vocale bijdrages in sommige stukken. Niet op een zeurende en controlerende manier. Het was heel leuk. Ik hoor het liefst een stel ideeėn, om vervolgens als groep de beste te kiezen. Dat is heel makkelijk te doen als je zulke geweldige bandleden hebt.

Als band hebben jullie durf getoond in Lonely War. Dit nummer heeft een andere stijl dan de andere tracks. Deze bevat vocalen van alle bandleden als ik het goed heb en zelfs een duet tussen cello en trompet. Hoe is dit nummer ontstaan?

Brendan: Lonely War is een nummer waar ik mee aan het spelen ben geweest op de gitaar om te oefenen met mijn fingerpicking. Ik heb het in gedeeltes voorgesteld aan de band gedurende de pre-productieperiode, om een idee te krijgen van de richting waarin we zouden gaan als het gaat om instrumentatie. Het werd pas echt een geheel met de hele band in de studio. Het klopt dat elk bandlid zingt in dat nummer. Hal verzorgde al de meeste back-up-zang op het album, maar om het geluid te behalen dat ik in gedachten had, moest ik ook Pat en Blair zover krijgen om een vocale bijdrage te leveren.

Mountain Dust

Een van de dingen die ik in het bijzonder goed vind van Nine Years zijn de kleine details die de liedjes individueel doen uitblinken. Bijvoorbeeld de ontspoorde, feedbackende gitaren in Running Fool aan het begin van de refreinen en het speelse orgelspel in verschillende songs.

Hal: De feedbackende gitaren zijn toegevoegd in de studio. Ik weet niet of het Brendan was die ermee kwam, of Dave Traina, die onze plaat heeft opgenomen. Ik kan me herinneren dat ik die feedback-piep hoorde toen ik op een dag in de studio kwam en nog niet volledig aan het opletten was. Het was een complete verrassing voor me, maar dan op een goede manier. Er zijn een paar dingen toegevoegd in de studio. Ik kan me ook herinneren dat Blair een stuk van een sleepketting op de tapijtvloer liet vallen om het te gebruiken als percussie-track. Dave was niet blij met het geluid en kwam met een lege chipszak aanzetten en Blair liet de ketting daarop vallen.

Ik heb vernomen dat Nine Years volgend jaar door Kozmik Artifactz wordt uitgebracht?

Hal: Dat klopt. We hebben op dit moment nog geen concrete datum voor je, maar er is ons verteld dat de plaat in productie is en vroeg in 2017 klaar zal zijn.

Wat zijn de plannen van Mountain Dust voor 2017? Is er kans op een (Europese) tour?

Brendan: Op het moment zijn onze plannen klein maar druk. We gaan wat weekendoptredens doen in onze regio van Canada.
Hal: We verwachten laat in de lente dan wel vroeg in de zomer van 2017 in Europa te zijn. Als mensen ons volgen op social media zorgen we ervoor dat ze voldoende en tijdig op de hoogte worden gesteld.

[ Terug naar de Interviews ]