Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

16-06-2019

Mayhem, Nihill en Merrimack
Op 18 mei 2014 in De Effenaar, Eindhoven
Een review door Rik
Voor blackmetalliefhebbers staat er vandaag een wel bijzonder fraai programma op de planken in Eindhoven. Niet alleen treedt één van de meest roemruchte en legendarische blackmetalbands aller tijden (ik heb het natuurlijk over Mayhem) vanavond op in het kader van zijn dertigjarig (!) jubileum, maar in zijn kielzog staan twee andere bands die hun sporen toch ook al lang en breed verdiend hebben. Het Franse Merrimack bestaat ook alweer twee decennia en heeft zich met een aantal sterke albums opgewerkt tot een constante vaste waarde, terwijl het Nederlandse Nihill heel wat minder lang meedraait, maar vorig jaar op Roadburn een verpletterende indruk achter liet. Tel daarbij op dat Mayhem een exclusief optreden geeft en het mag duidelijk zijn dat ondergetekende redenen genoeg heeft om richting Eindhoven af te reizen.

Als ik de grote zaal in de Effenaar betreed, blijkt al snel dat er heel wat minder publiek naar Eindhoven is gekomen dan ik had verwacht. Het achterste deel van de grote zaal is afgesloten en ook aan de zijkant hangt een groot zwart doek, om zo een wat intiemere sfeer te creëren. Verstandig, want de grote zaal zou anders een behoorlijk schamele aanblik bieden. Als om half acht Merrimack aftrapt, doen de Fransen dat dan ook voor een klein blik toeschouwers. Die krijgen echter een gedreven band te horen, die behoorlijk strak en op elkaar ingespeeld klinkt. Frontman Vestal beschikt over een imposante strot en vooral drummer Blastum doet zijn naam eer aan. De furieuze black metal herinnert aan zowel Setherial als Watain. Jammer genoeg is het geluid nogal rommelig, waardoor de nummers niet altijd even goed uit de verf komen. Dan komt Merrimack in de studio toch beter tot zijn recht, getuige prima platen als Grey Rigorism en The Acausal Mass. Aan de inzet schort het in ieder geval niet.

Met het alles verpulverende optreden op Roadburn 2013 nog vers in het geheugen, ben ik zeer nieuwsgierig hoe Nihill het er in deze grotere zaal van af gaat brengen. Gelukkig komt de beenharde combinatie van kakofonische, pulserende en hypnotiserende black metal en statige, met noise omgeven doom ook op een groter podium uitstekend over. De rookmachine draait overuren en al snel is het podium gehuld in één onontwarbare nevel waarin weinig meer te gewaarworden valt. Dat komt de sfeer echter alleen maar ten goede, want de lange en vrij abstracte nummers van Nihill varen wel bij een dergelijke mystieke podiumpresentatie. Het gevolg is dat Nihill de aanwezigen nog verder weet mee te zuigen in zijn verpletterende, pikzwarte soundscapes. Intens, loodzwaar en loeihard!

De grote vraag is vervolgens of Mayhem zijn status kan waarmaken. Mijn live-ervaringen met deze band zijn buitengewoon wisselend. Waar ik wél enorm blij mee ben, is dat Attila Csihar als vocalist bij de band is gebleven. Hoewel de meningen over zijn unieke stemgeluid en podiumpresentatie verdeeld zullen blijven, tilt hij de band mijns inziens naar een hoger niveau. Zeker bij het abstracte meesterwerk Ordo Ad Chao komt zijn huiveringwekkende arsenaal aan stemmen volledig tot zijn recht. Vanavond wordt er echter (helaas) maar één nummer van dat album vertolkt. De nadruk ligt op het oude, legendarische materiaal van de band (logisch ook, aangezien het de ‘30th Anniversary Tour’ betreft). Na het traditionele intro Silvester Anfang krijgt het publiek met Pagan Fears direct een klassieker voor de kiezen. Csihar – theatraal als altijd – maakt zijn intrede met een soort monnikenkap en in zijn hand een stel aan elkaar gelijmde botten die nog het meest van een primitief werktuig weg hebben. Helaas blijft hij er het hele optreden mee wapperen, wat op den duur een nogal pathetische indruk maakt. Een ander minpunt is dat – zoals zo vaak bij Mayhem – het geluid onzorgvuldig staat afgesteld, waardoor vooral de tweede gitarist vaak nauwelijks te horen is.

Toch valt er ook meer dan genoeg te genieten, want hoe je het ook wendt of keert: het repertoire van Mayhem is natuurlijk geweldig. Het meeste materiaal van vanavond is afkomstig van het geniale De Mysteriis Dom Sathanas. Zo komen naast het eerder genoemde Pagan Fears nog het titelnummer, Buried By Time And Dust en Freezing Moon voorbij. Bovendien klinkt Csihar, ondanks zijn voortdurend gewapper, nog steeds buitengewoon indrukwekkend met zijn galmende recitaties, onheilspellende gefluister en ijzige gekrijs. Zijn podiumpresentatie staat in schril contrast met de vriendelijk ogende Necrobutcher. Naast veel oud materiaal is er ook ruimte voor een enkel nieuw nummer, in de vorm van het al eerder verschenen Psywar. Het is een nummer dat veel doet beloven voor de nieuwe plaat Esoteric Warfare.

Uiteindelijk levert Mayhem een vakkundig optreden af, maar wordt het nergens een echt memorabele avond. De grimmigheid ontbreekt, het gevaarlijke randje is eraf. Wat overblijft is een solide performance van een reeks zeer capabele muzikanten, maar de Effenaar wordt nergens volledig in duisternis ondergedompeld.

Setlist Mayhem:
1. Silvester Anfang
2. Pagan Fears
3. Deathcrush
4. Buried By Time And Dust
5. To Daimonion
6. Symbols Of Bloodswords
7. My Death
8. A Time To Die
9. Psywar
10. Illuminate Eliminate
11. De Mysteriis Dom Sathanas
12. Whore
13. Chainsaw Gutsfuck
14. Freezing Moon
15. Carnage
16. Pure Fucking Armageddon

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van iron_dennis op 23-05-2014 om 11:47u


Ben er niet bij geweest maar zoals ik hier lees zal het optreden vergelijkbaar zijn geweest met dat op Incubate in 2013. Ook toen stond Attila voortdurend met een aantal primitieve voorwerpen te zwaaien wat anno 2013/2014 natuurlijk totaal niet shockerend meer is. Toch was het optreden op zich toen zeker niet slecht. Ook ik heb ze in veel slechtere doen gezien (No Mercy). Het geluid blijft vaak een probleem bij Mayhem, ik weet niet of ze een vaste geluidsman hebben maar misschien moeten ze daar maar eens in investeren.

Reactie van ewing1 op 23-05-2014 om 14:46u


Ik vond het gaaf.Attila is gewoon een geweldige en vooral unieke frontman.Pure blasphemy die vocals van hem.Ik vind dat Mayhem nog als enigste oude noorse blackband de ware essentie van black metal meegeeft in tegenstellig tot bv Immortal en Satyricon die gewoon de commerciele kant op zijn gegaan ala Cradle en Dimmu!Burzum is allang de weg kwijt,Darkthrone is tegenwoordig meer heavy punk en Impaled Nazarene is meer grind-crust geworden.De nieuwe Mayhem vind ik ook weer buitengewoon geslaagd!