Iced Earth, Evergrey, Steel Engraved en Dead Shape Figure
Op 21-12-2012, in Maassilo, Rotterdam

Een review door Lennert
Foto's door Tonnie

Als je in Rotterdam een concert wilt bezoeken, kom je al snel uit in Zuid. Vooral voor de hardere bands moet je daar zijn, aangezien Baroeg de enige zaal in de stad is die nog iets normaals neerzet. Maar de zaal aan de Spinozaweg is niet altijd groot genoeg. Voor de show van Iced Earth op de dag dat de wereld zou vergaan, heeft Baroeg een andere locatie afgehuurd. De allerlaatste show op de tour voor het album Dystopia sluit de Amerikaanse band af in de Maassilo, een tot concerthal verbouwde silo. Openers vanavond zijn Evergrey, Steel Engraved en Dead Shape Figure.

Dead Shape Figure is een band waar ik, en kennelijk ook de rest van het publiek, nog nooit van heeft gehoord. Zodoende staat er in Maassilo op het moment dat ik binnenkom slechts een twintigtal geïnteresseerden voor het podium te kijken. Ik voeg me echter al vrij snel bij dit publiek, omdat de band toch een fijn optreden neerzet. Doorgaans is moderne thrash met schreeuwvocalen niet helemaal mijn ding, maar de solo's zijn erg fijn en de band komt dermate enthousiast over, dat je niet zou zeggen dat de publieksreactie nog wat lauwtjes is. Geen band die ik zelf snel zou opzoeken, maar toch respect voor de professionele houding en het spelplezier!

Steel Engraved is zo'n band die de liefhebbers van heavy metal vooral zou moeten aanspreken en tegelijkertijd een perfect voorbeeld is voor de rest om te bevestigen dat dit genre gruwelijke clichés bevat. Zanger Marco Schober staat constant met zijn vuist in de lucht het publiek te gebaren hetzelfde te doen, dat het bij vlagen vervelend wordt. Aan de andere kant werkt het enthousiasme aanstekelijk en beginnen de voorste rijen in de langzaam vol lopende zaal zich al iets meer te bewegen. Muzikaal klinkt de band vooral als een iets stevigere Hammerfall, maar dan met een zanger die toch wel erg hoge uithalen uit zijn keel perst. Stellen dat Steel Engraved een goede band is, zou wel erg veel eer zijn, daarvoor is het materiaal toch wel erg eentonig. Wat echter buiten kijf staat, is dat de band een voorbeeldig optreden neerzet.

Evergrey had ik enkele jaren geleden al op Roadgrill moeten aanschouwen, maar door aanhoudende regenval en falende apparatuur heb ik dat toen niet meer afgewacht. In dat opzicht ben ik dan ook erg blij dat de band vandaag zonder al teveel technische mankementen optreedt. Ik zeg 'zonder al teveel', omdat zanger Tom S. Englund na een paar nummers al stelt dat er een probleem is. 'Er is iets mis met het keyboard, die dingen horen ook eigenlijk niet thuis in metalmuziek!' grapt hij op nonchalante wijze. Dit soort opmerkingen komen gedurende het optreden, waarbij de zanger meer dan eens met zijn rug naar het publiek staat terwijl hij zich focust op iets in de coulissen dat bij de rest van het publiek onzichtbaar blijft, vaker voor. Als naast mij iemand 'Recreation Day!' roept reageert hij ook droog met een: 'Wie riep dat? Jij? Wil jij Recreation Day horen? Vooruit dan maar, speciaal voor jou.' om vervolgens het gevraagde nummer in te zetten.

Ik heb Evergrey nog nooit eerder live mogen aanschouwen en weet dus niet of dit soort opmerkingen en gebeurtenissen gebruikelijk zijn, maar het geeft het optreden hierdoor wel een speciaal sfeertje. Naast Recreation Day krijgen we ook nummers als Blinded, Frozen en The Masterplan te horen die allen met groot enthousiasme door het publiek worden ontvangen. Englund en gitarist Jidell laten samen enkele prachtige solo's horen, terwijl de zanger zelf ook prima bij stem is. De op het moment behoorlijk volle Maassilo geniet in ieder geval met volle teugen, al heb ik het idee dat het optreden toch behoorlijk aan de korte kant was.

Iced Earth kwam, zag en overwon. Ik heb de band nu in de tussentijd al vier keer gezien en kan toch echt met grootste gemak zeggen dat Stu Block voor mij verreweg de beste zanger is die ze ooit hebben gehad. De man zingt loepzuiver, is toonvast en heeft een fantastische podiumpresentatie die de laatste keren bij Matthew Barlow toch echt een stuk minder aanwezig was dan toen ik ze voor het eerst in 2002 in Hardenberg zag. Nou ja, wat betreft loepzuiver en toonvast moet ik eerlijk gezegd toegeven dat ik denk dat het zo was, want door het vooraan staan aan de linkerkant is het voornamelijk Schaffer's kenmerkende riffstijl die ik de hele tijd heb gehoord. Hier komt ook nog eens bij kijken dat Block een behoorlijk nederig figuur is, die tegen het einde van het optreden op emotionele wijze de fans bedankt voor alle steun die hij van ze heeft gekregen sinds hij bij de band is gekomen. Schaffer staat er trots bij te kijken, en terecht!

De setlist is wel erg veel gericht op recent werk en buiten Iced Earth en Pure Evil krijgen we ook niets van de eerste drie albums te horen. Op zich jammer, omdat ik wat graag tijdens 'het einde van de wereld' Dante's Inferno voorbij had horen komen, maar gelukkig slaan ook de nieuwe nummers uitstekend aan. Dystopia, Boiling Point en al helemaal het massaal meegezongen Anthem passen prima in het rijtje van The Hunter, Burning Times en Prophecy. Het publiek lijkt echter het meeste los te gaan bij het alles omverblazende My Own Savior en wonderbaarlijk genoeg bij de ballad I Died For You. Waar het in Hof ter Loo kennelijk de hele avond uitzonderlijk rustig is gebleven qua publiek, ging iedereen hier los en waren er veelvuldig moshpits en de helaas kennelijk daarbij horende opstootjes. Iets meer rekening houden met mensen die vooraan staan en gewoon van de band willen genieten zou in dat opzicht geen overbodige luxe zijn.

Wat echter buiten kijf staat is het feit dat Iced Earth een erg enthousiast en sterk optreden neerzette, waardoor het gemis aan oudjes uiteindelijk niet zo'n heel groot probleem was. Na de toegift sprak Schaffer het publiek nog lovend toe over de fijne avond die de band had gehad om vervolgens Watching Over Me in te zetten. Op cd ben ik geen fan van dit nummer, maar er blijft iets magisch aan een volle zaal metalheads die met zijn allen luidkeels meezingen. Helaas is hierna het concert alsnog ten einde, waarna ik verbaasd op mijn horloge zag dat slechts 23:15 uur was. Je zou toch verwachten dat men op een vrijdagavond een iets langer programma zou hebben. Alles bij elkaar wel een erg geslaagde avond, met zeer enthousiaste bands.

Setlist Iced Earth:
1. Dystopia
2. Burning Times
3. Pure Evil
4. Wolf
5. V
6. My Own Savior
7. I Died For You
8. Invasion/Motivation Of Man
9. Setian Massacre
10. Anthem
11. Prophecy
12. Dark City
13. Equilibrium
14. The Hunter

Toegift:
15. In Sacred Flames/Boiling Point
16. Melancholy (Holy Martyr)
17. Iced Earth
18. Watching Over Me

Klik op de foto's voor grotere versies

Meer: