Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

26-03-2019

Metal Female Voices Fest 4
Op 21 oktober 2006 in Oktoberhallen, Wieze (België)
Een review door Edo
Het is inmiddels traditie dat in oktober metalbands met vrouwelijke vocalen optreden op één festival: Metal Female Voices Fest. In de drie eerdere edities traden onder andere Nightwish, Lacuna Coil, Leaves' Eyes en de hele Nederlandse delegatie topbands op. Verdeeld over twee podia zijn ook voor deze vierde episode weer een aantal interessante bands geprogrammeerd, met het Noorse Tristania als headliner.

Door een lange file en twee omleidingen moet ik tijdens de eerste drie bands – Macbeth, Anachronia en The Legion Of Hetheria – verstek laten gaan en kom ik binnen als één van mijn favoriete Belgische bands, Sengir, tegen het einde van hun set loopt. Nog net pak ik de nummers Calling, Lose The Moment en Craven mee, en die klinken zoals altijd erg aangenaam.

Vervolgens wordt er omgeschakeld naar de mainstage voor het optreden van het vrij onbekende Naio Ssaion. De muziek van dit Sloveense zestal is vrij hard, maar kwalitatief hoogstaand. Zo kent de band een violist en een gitarist die regelmatig switcht tussen elektrische- en akoestische gitaar. Zangeres Barbara Jedovnicky doet zowel qua uitstraling als wat zang betreft denken aan voormalig Guano Apes-zangeres Sandra Nasic en beschikt over de nodige energie. Een verrassend optreden.

De toevoeging van de Amerikaanse Melissa Ferlaak bij het Oostenrijkse Visions Of Atlantis is voor de band een geschenk uit de hemel. Ferlaak laat namelijk horen tot de beste zangeressen in de hedendaagse metalscene te behoren. Muzikaal vertoont de band duidelijk overeenkomsten met Nightwish, en Ferlaak klinkt zelfs enigszins als Tarja Turunen, maar dan beter. Wat een stem! Kippenvel tijdens het prachtige Lost en ondanks de onhandige aankondigingen van zanger Mario Plank maakt VOA zéér veel indruk!!

In tegenstelling tot haar voorganger op het kleinere podium, is Skeptical Minds-zangeres Kristell geen geweldig talent. De industriële gothic-metal van deze Belgen, waarbij veelvuldig gebruik wordt gemaakt van Rammstein-riffs, is trouwens ook even wennen. Totdat het sterke instrumentale nummer Watch Your Back wordt ingezet. De band maakt ineens indruk en bewijst door deze heerlijke compositie behoorlijk wat in hun mars te hebben. Als Kristell vervolgens terugkeert om de laatste twee nummers te zingen valt het kwartje en hou ik toch een positief gevoel over aan dit optreden.

Xandria scoort direct al een hoop minpunten wanneer Lisa Middelhauve denkt dat men in heel België Duits spreekt en de aankondigingen in haar moedertaal doet. We zijn het gewend van onze oosterburen zullen we maar zeggen. Wat we ook van Duitsers gewend zijn is dat ze veelal goede muziek afleveren. Zo ook Xandria. We krijgen nummers voorgeschoteld van elk van de drie albums die de band opnam, waarbij het niveau vrij hoog is en vooral de ballad Eversleeping veel indruk maakt.

Een band waar ik op voorhand naar uitkeek was Forever Slave, dat helemaal vanuit Spanje komt om hun conceptalbum Alice’s Inferno ten gehore te brengen. Maar dat valt even vies tegen. Zangeres Lady Angellyca’s Engelse uitspraak is nog steeds een ramp en ook haar vocale prestaties laten live duidelijk te wensen over. De rest van de band doet wel hun werk en de gruntende drummer komt zelfs erg goed uit de verf, maar doordat ook het totaalgeluid niet optimaal is kunnen we spreken van een lichte teleurstelling.

Na het optreden van Forever Slave krijgt het publiek nog een teleurstelling te verwerken als de mededeling komt dat Theatre Of Tragedy wegens ziekte van zangeres Nell Siglund hun deelname aan dit festival moet cancellen.

Voorafgaand aan het optreden van het Finse Lullacry ben ik vooral benieuwd hoe het opmerkelijke stemgeluid van Tanja Lainio live zou klinken. Op opener Alright Tonight na blijkt dat alleszins mee te vallen en ze bewijst zelfs dat ze live goed uit de voeten kan. Wat echter meer opvalt is het spelplezier en spelniveau van deze band. Lullacry imponeert met hun melodieuze gothic-metal met hoog rock-’n-roll gehalte. Het publiek wordt onder anderen getrakteerd op het nieuwe Killing Time en de Nine Inch Nails-cover Head Like A Hole. Gitarist Sami Vauhkonen soleert regelmatig met zijn instrument in de nek en de overige bandleden stralen eveneens veel spelvreugde uit, hetgeen zijn uitwerking op het publiek niet mist.

Voorlopig zal Midnattsol nog wel te boek staan als de band van het zusje van Liv Kristine. En eigenlijk is dat vrij logisch, want Carmen Elise Espenaes trekt met haar voorkomen nu eenmaal de meeste aandacht naar zich toe. Vocaal kan ze trouwens best worden vergeleken met zuslief, al moet daar wel aan worden toegevoegd dat ze over het algemeen iets lager zingt. De ‘Nordic folk metal’ van Midnattsol doet het ook goed vandaag en in vijftig minuten speeltijd komen naast een Amorphis-cover de meeste nummers van debuutalbum Where Twilight Dwells langs.

Helaas blijkt het gat dat is ontstaan na het wegvallen van Theatre Of Tragedy niet op korte termijn in te vullen. Wel is de band alvast bevestigd voor de vijfde editie van het festival. ‘Special guests’ Delain treden daarom op vóór Tristania, in plaats van erna, wat oorspronkelijk de bedoeling was. In tegenstelling tot een week eerder in 013 doet Delain het dit keer helemaal op eigen kracht. Gitarist Ronald Landa neemt de grunts voor zijn rekening en het geluid is (eigenlijk de hele dag al) goed. Deze band heeft alles in zich om in de toekomst een grote rol van betekenis te gaan spelen, alleen moet Charlotte Wessels nog wel iets aan haar timide houding werken.

Na zo’n lange dag zou je verwachten dat tegen de tijd dat Tristania rond middernacht aan hun set begint de zaal al aardig moet zijn leeggestroomd. Niets is minder waar en het is zelfs nog dringen geblazen voorin. Tijdens opener World Of Glass duurt het enkele minuten voordat er vocalen hoorbaar zijn, want het lijkt er op dat zowel de microfoon van Vibeke Stene, Østen Bergøy als Svein Terje Solvang uitstaat.

Het nieuwe album Illumination heeft wat vertraging opgelopen en wordt pas begin volgend jaar verwacht. Toch worden er al twee nieuwe songs gespeeld en die bevallen uitstekend. Tegen het einde van de set – die gevuld wordt met nummers van de drie klassieke gothic-metal platen Widow’s Weeds, World Of Glass en Beyond The Veil en het laatste album Ashes – krijgen de drums van Kenneth Olsson een naar bijgeluid, hetgeen de set voor vijf minuten stillegt. Na een kort intermezzo wordt er waardig afgesloten met Angellore en zit deze geslaagde vierde editie van Metal Female Voices Fest (waarvan de organisatie een dikke pluim verdient vanwege de korte wachttijden tussen de optredens, bij de bar en toiletten) erop.

Setlist Tristania:
1. World Of Glass
2. Mercyside
3. Beyond The Veil
4. The Wretched
5. A Sequel Of Decay
6. Shadowman
7. Angina
8. The Ravens
9. Circus
10. Angellore

Setlist Delain:
1. Silhouette Of A Dancer
2. Frozen
3. Shattered
4. No Compliance
5. The Gathering
6. Pristine

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van Sam op 24-10-2006 om 20:32u


Het was een prachtige metal-dag met vooral Xandria, Midnattsol, naio ssaion en Tristania als uitblinkers. Delain was ook goed maar veel te kort + het nummer Frozen werd wat verbrod door de grunts :-(. maar Delain gaat zeker nog beter worden!

Reactie van Rob65 op 03-01-2007 om 18:07u


delain? Die gast is gek. psychisch helemaal vernaggeld. die grunter he.. geestesziek, rare snuiter.