Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

16-06-2019

No Mercy 2006
Op 17 april 2006 in 013, Tilburg
Een review door Rik en Edo
Foto's door Jan
Gekleurde eieren, paasbrood, de hele dag chocolade vreten…en op maandag naar Tilburg afreizen. Dat zijn al jarenlang de vaste ingrediënten van het Paasweekend. Ook deze paasmaandag was het weer raak in de 013: het traditionele No Mercy-festival.

Het Belgische Mystica mocht deze middag het startschot geven in een matig gevulde kleine zaal. Hoewel de naam mij deed vrezen met een Epica-kloon te maken te hebben, viel de lompe death metal van deze band op nuchtere maag nog niet eens zo verkeerd. Het geluid in de kleine zaal was bovendien zeker acceptabel, waardoor de nummers redelijk goed overkwamen. Jammer genoeg was het geboden materiaal wel wat standaard, waardoor ik het na een paar nummers wel weer genoeg vond. Desondanks zeker geen slechte opener.

Mystica

In de grote zaal was het de Finse dark metalband Ajattara die als eerste het podium betrad. Al vier albums lang heb ik een beetje een ambivalente houding ten opzichte van deze band: de nummers klinken stuk voor stuk sfeervol en overtuigend, maar zijn onderling ook vrij inwisselbaar. Live kwam de band – ondanks het prima geluid – niet helemaal goed uit de verf. Er gebeurde te weinig en ook het publiek leek zich niet goed raad te weten met de midtempo-nummers. Na enige nummers kwam de sfeer wat beter over, maar toch betwijfel ik of de band veel zieltjes heeft weten te winnen.

Ajattara

Hierna was het in de kleine zaal tijd voor heel wat beukender materiaal, in de vorm van de Nederlandse death metal-hoop Prostitute Disfigurement, liefkozend “Prosti” genoemd. Het was vanaf het begin duidelijk dat deze band een thuiswedstrijd speelde: voor het eerst begonnen er vooraan haren te zwiepen en klappen uitgedeeld te worden. Prima geluid, prima gemusiceerd en een beest van een frontman die nog lomper klinkt dan hij eruit ziet: een puik optreden dus.

Prostitute Disfigurement

Na een korte hiatus hebben de deathmetallers van Sinister de draad weer opgepakt. De band rond Aad Kloosterwaard, die het drumstel heeft ingewisseld voor een microfoon, bracht eerder deze maand hun nieuwe album uit, getiteld ‘Afterburner’. Het halfuurtje dat het viertal gegund is wordt volgespeeld met voornamelijk nummers van dat album. ‘The Grey Massacre’ en het titelnummer klinken wat mij betreft prima, maar het enthousiasme vanuit de zaal is maar matig. Een later tijdstip had de band misschien beter uitgekomen.

Sinister

In de kleine zaal zou eerst Grimfist spelen, maar de orkaan aan vrij chaotisch geluid die op mij af kwam, bleek geproduceerd te worden door Psycroptic. Op cd schijnt deze band de ene na de andere geweldige technische death metalplaat op de mensheid los te laten, maar live klonk het in ieder geval voor geen meter.

Op het grote podium maakte de Nederlandse thrash metal-hype Legion of the Damned inmiddels haar opwachting. Deze band – in feite gewoon Occult met een andere naam – presenteerde op energieke wijze het debuutalbum “Malevolent Rapture” aan het publiek. Op het optreden zelf valt weinig aan te merken en het publiek kon er ook mee uit de voeten, maar ik blijf hetzelfde probleem houden als bij Occult: het wordt saai na een paar nummers. Niet echt mijn hoogtepunt van de dag uiteindelijk, maar wel een professioneel optreden.

Legion of the Damned

Op cd klonk Grimfist – in ieder geval tijdens het debuutalbum “Ghouls of Grandeur” – verfrissend en energiek, maar live komt het materiaal niet helemaal uit de verf. Niet dat het optreden slecht was, maar het kon me gewoon geen moment boeien. Aan de publieksreacties te zien, waren er echter genoeg mensen die wél wat met deze band konden, maar ik ben na enkele nummers afgehaakt.

Grimfist

Aan de ene kant is de New Yorkse hardcoreband Pro-Pain een opmerkelijke verschijning tussen al het death- en black metal geweld vandaag, aan de andere kant ook weer niet. Het viertal rond zanger/bassist Gary Meskil heeft al een paar keer eerder No Mercy platgespeeld en hoewel de meeste aanwezigen geen hardcoreliefhebbers zijn gaat The Choice los, onstaat er een behoorlijke pit en lijkt iedereen gewoon te genieten van dit solide optreden. De klassieker ‘Fistful Of Hate’ betekent een vet einde van een vet optreden.

Pro-Pain

In de grote zaal werd het podium vrij gemaakt voor een band waar ik al enige tijd naar uitkeek: Mayhem. Met de geniale zanger Atilla Csihar weer terug, waren de verwachtingen bij velen hooggespannen. Bij opener “Funeral Fog” werd echter al snel duidelijk dat de geluidstechnici lagen te slapen, of allemaal bij de plaatselijke McDonalds aan het eten waren, want het geluid was niet om aan te horen. De band speelde zelf prima en Atilla zorgde bij mij regelmatig voor kippenvel met zijn uitgebreide arsenaal aan creepy stemmen, maar als het door het geluid bijna niet eens meer mogelijk is om de nummers te herkennen, valt er weinig meer te redden. Heel erg jammer en zeker niet de schuld van de band.

Mayhem

In de kleine zaal verzamelde zich een grote (overwegend jonge en vrouwelijke) groep fans van Norther. Op cd lijkt deze band haar beste tijd alweer gehad te hebben, gezien de kwaliteitsdaling na het overtuigende tweede album “Mirror of Madness”. Helaas duurde het ruim een kwartier langer dan gepland voordat de Finnen daadwerkelijk aan hun set konden beginnen, waardoor ik slechts het eerste nummer heb meegekregen. Aan het brakke geluid en de ongeïnteresseerde houding van de band te zien, betwijfel ik echter of ik veel heb gemist.

Norther

Door wat problemen in de kleine zaal overlapte het optreden van Norther dus in grote lijnen met het optreden van Kataklysm in de grote zaal. Deze Canadese beukmachine heb ik inmiddels al meerdere malen live aan het werk gezien en de band heeft me altijd weten te overtuigen, en ditmaal zelfs meer dan ooit tevoren. Met een geweldige setlist – waarin vrijwel alleen materiaal van de drie beresterke laatste albums gespeeld werd – en een helder en krachtig geluid bewees deze band momenteel tot de grootste bands op death metal-gebied te horen. Zanger Maurizio Iacono was goed bij stem en wist het publiek aardig op te zwepen. Een van de hoogtepunten van deze No Mercy-editie.

Kataklysm

In de kleine zaal mocht 1349 afsluiten. Hoewel het optreden op de Arnhem Metal Meeting twee jaar geleden nog vergald werd door een waardeloos geluid, waren mijn verwachtingen wederom hooggespannen, vooral natuurlijk dankzij de geniale nieuwe plaat “Hellfire”. Ditmaal kwamen mijn verwachtingen wel uit, mede dankzij de sfeer van de kleine zaal, en natuurlijk door het geluid, dat ditmaal wél prima afgesteld stond. De band zette in met het majestueuze titelnummer van het nieuwe album, waarmee tevens het startsein werd gegeven voor een dikke drie kwartier aan geniale black metal. De nadruk lag uiteraard op het nieuwe album, maar gelukkig werd ook het geweldige “Manifest” van het debuutalbum “Liberation” niet overgeslagen. Op deze tour zat Frost overigens niet op de drumkruk, maar werden de honeurs niet onverdienstelijk waargenomen door Tony Laureano. Voor mij het optreden van de dag en misschien zelfs wel van het jaar!

1349

Door het uitlopen van 1349 in de kleine zaal heb ik een groot gedeelte van het optreden van Cannibal Corpse moeten missen, maar zo’n ramp bleek dat niet te zijn. De band speelde degelijk, maar er straalde geen greintje enthousiasme vanaf en het getreuzel tussen de nummers begon behoorlijk te irriteren. Natuurlijk klinkt het materiaal prima en ook het nieuwe album “Kill” bevat weer oerdegelijke death metalnummers, maar de nonchalante houding van de band sloeg ook een beetje over op het publiek. Pas op het einde van het optreden, toen het podium bestormd werd door leden van de andere bands, kwam er echt leven in de brouwerij.

Cannibal Corpse

Al met al was het weer een vermakelijk dagje. Hoewel de bands nogal wisselende prestaties leverden, hing er een prima sfeer en leek iedereen het dan ook naar zijn zin te hebben. Het gaat dan ook al jaren meer om de gezelligheid dan om echte verrassingen. Positieve uitschieters waren 1349 en Kataklysm, negatieve uitschieters Norther en Psycroptic.

[ Terug naar de Concert Reviews ]

Reactie van Je Moeder op 27-04-2006 om 17:30u


Kan me vergissen maar volgens mij overlapten Norther en Mayhem elkaar ipv Norther en Kataklysm. Ik heb namelijk de eerste paar minuten van Mayhem gemist omdat ik 5 nummers van Norther heb gezien, Gelukkig werd tijdens het 3e nummer de geluidtechnicus wakker. De eerste 3 nummers hadden namelijk geen synth (niet erg hoorbaar iig) en de rest van het geluid was toen ook nog minder, later is dit wel verbeterd.

Reactie van op 27-04-2006 om 17:43u


mayhem was egt te gaar voor woorden kataklysm heeft het gewonnen die dag

Reactie van arnoud op 27-04-2006 om 20:05u


leuke review, maar heel erg teleurstellend wat je zegt over psycroptic. wat een te gekke band. perfect gespeeld

Reactie van trooper op 27-04-2006 om 23:17u


Mayhem had in antwerpen ook niet veel geluk met het geluid maar ze hebben toch indrukwekkend goed gespeeld. Ik kijk uit naar hun volgende optreden in België

Reactie van arnoud op 29-04-2006 om 09:46u


die gast van mayhem lijkt op marilyn manson. wat een triest mannetje zeg. zingen kan ie waarschijnlijk ook niet anders gebruik je geen vervormer zoals duidelijk te merken was op no mercy.

Reactie van arnoud op 29-04-2006 om 09:46u


die gast van mayhem lijkt op marilyn manson. wat een triest mannetje zeg. zingen kan ie waarschijnlijk ook niet anders gebruik je geen vervormer zoals duidelijk te merken was op no mercy.

Reactie van deathskull op 29-04-2006 om 13:39u


MAYHEM vergelijken met marilyn manson :S ik snap ook niet waarom deze revieuwer zo negatief deed over cannibal corpse, ik vond ze geweldig, maar dat van dat treuzelen moet ik hem wel gelijk in geven.