Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

18-06-2019

Eindhoven Metal Meeting 2018
Op 14 december 2018 in Effenaar, Eindhoven
Een review door Wessel
Foto's door Jos

Eindhoven Metal Meeting jubileert! Het affiche van deze tiende editie oogt alsof het ter ere van dit heuglijke feit een best of-editie betreft, met verschillende grote namen die al eens de podia van de Effenaar bestegen, zoals Triptykon en Marduk. Tegelijkertijd staan er verspreid over de twee podia verscheidene underground- en jongere bands geprogrammeerd. Dit alles is goed om het festival al ver van te voren te doen uitverkopen. Wessel is erbij om zijn belevenissen op papier te zetten en Jos maakt de foto’s.

Zaterdag 15 december

One Tail, One Head was de afgelopen jaren een van de smaakmakers in de blackmetalunderground maar gooide recent, na de release van zijn eerste full-length, het bijltje erbij neer. Wellicht verlegt frontman Wraath, ook actief in onder andere Behexen en Mare, zijn aandacht nu naar Darvaza. De muziek van deze groep komt uit de koker van de Italiaan Gionata Potenti, artiestennaam Omega, bekend van Blut Aus Nord en Chaos Invocation, die vandaag achter de drums plaatsneemt. Het tweetal wordt door gastmuzikanten vergezeld. De muziek is rauw, de riffs herkenbaar en refereren duidelijk aan de begindagen van het genre. De kleine zaal van de Effenaar staat vroeg op de festivaldag al ramvol met liefhebbers van deze muziek en het blijft gaaf dat de organisatie naast grotere publiekstrekkers dit soort exclusieve undergroundacts boekt. Echter, 'true' black metal spelen houdt helaas blijkbaar ook in dat Wraath het nodig vindt om een van de fotografen onder te spuwen en diens camera met een schop te beschadigen.

Darvaza @ Eindhoven Metal Meeting 2018

Het Duitse Fleshcrawl is misschien geen heel grote naam binnen de death metal, maar de muziek is zeker van bovengemiddelde kwaliteit. Het Zweedse geluid uit de vroege jaren negentig is duidelijk de grootste bron van inspiratie, getuige ook de Carnage-cover The Day Man Lost aan het eind van de set. Men geeft aan dat beproefde geluid echter wel een eigen draai, met zeer sterke riffs. De heren zijn duidelijk in hun sas met de zo vroeg op de dag aanwezige headbangers en brengen nummers als Dark Dimension en Into The Fire Of Hell met veel enthousiasme. Dit is het eerste optreden met de nieuwe gitarist Slobodan Stupar, maar hij doet het prima. De jongse full-length Structures Of Death is van 2007, dus hopelijk komt er snel vers plaatwerk aan. Fleshcrawl is een van de weinige deathmetalbands dit weekend en de manier waarop deze ontvangen wordt, laat zien dat het genre op een volgende editie misschien wat meer vertegenwoordigd mag worden.

Na Sólstafir gisteravond, lijkt Harakiri For The Sky vandaag de vreemde eend in de bijt. Zodra er voor een genreomschrijving het woord ‘post’ geplaatst wordt, trekt menig traditioneel ingestelde metalfan immers de neus op. De muziek van de Oostenrijkse band is echter een stuk steviger dan bijvoorbeeld die van Deafheaven. De songs van het nieuwe album Arson zijn dan wel dromerig en meeslepend, maar tegelijkertijd zit er een flinke punch achter. De intense presentatie van zanger Michael Wahntraum draagt daar zeker aan bij. Voor degenen die niet met het materiaal bekend zijn, wordt de set na verloop van tijd wellicht wat eentonig, maar een gelijk aantal aanwezigen gaat duidelijk in het optreden op. Harakiri For The Sky zal vandaag zeker zieltjes gewonnen hebben.

Wat is een festival zonder gemopper over de overlap in het tijdschema? Het is vrij onbegrijpelijk dat Necrophobic clasht met zowel Valkyrja als Archgoat, aangezien menig liefhebber van black metal graag alle drie bands gezien had. Uw verslaggever laat Valkyrja aan zich voorbij gaan, om een goed plekje te zoeken voor Necrophobic. De Zweedse band bracht dit jaar met Mark Of The Necrogram een van de sterkste albums uit zijn carrière uit, waarop men vasthoudt aan de vertrouwde stijl: op typisch Zweedse wijze tussen black en death metal inzitten en tegelijkertijd melodie de boventoon laten voeren. Het vette optreden van vandaag houdt het momentum dat Mark Of The Necrogram creëerde gaande. Eerder kwam de band live met slechts één gitarist een stuk minder sterk over dan op cd, maar sinds er met een tandem, bestaande uit Sebastian Ramstedt en Johan Bergebäck (beiden afkomstig van Nifelheim), gespeeld wordt klinkt Necrophobic fel en vol, zoals het hoort. Anders Strokirk, die op het debuut The Nocturnal Silence (1993) zong en in 2014 Tobias Sidegard verving, is zowel het ‘zingen’ als het mennen van een publiek nog niet verleerd. Wie er vandaag niet bij is, is de drummer en het laatste resterende originele lid Joakim Sterner. Wegens een operatie moet hij het optreden uitzitten, maar zijn vervanger Matte Modin (Firespawn, ex-Dark Funeral) timmert de set vakkundig dicht. Naast nieuwe nummers horen we materiaal van The Nocturnal Silence en Darkside en maar liefst drie nummers van Hrimthursum (2006). In februari is de band weer in Nederland te zien met Sterner achter de kit. Tot die tijd gaat Necrophobic de boeken in als een van de toppers van EMM 2018.

Necrophobic @ Eindhoven Metal Meeting 2018

In de vocabulaire van Archgoat is afwisseling een vies woord. Al sinds 1989 speelt men extreme metal die te typeren valt als smerig, duister en lomp. Tegenwoordig wordt de band dikwijls in het zogenaamde ‘war metal’-hoekje gepropt, maar bassist/vocalist en bandbrein Lord Angelslayer zal de band altijd als black metal bestempelen. Affijn, Archgoat geniet al jaren een zekere cultstatus, geheel te danken aan de rotsvaste koers, en wordt vandaag enthousiast onthaald. Ook op het dit jaar verschenen The Luciferian Crown klinkt Archgoat nog steeds als een groep in demofase. Dat geluid komt ook live goed uit de verf. Opmerkelijk is de figuur die het hele optreden lang met zijn armen over elkaar strak voor zich uit staat te kijken en enkel tijdens Apotheosis Of Lucifer enkele backing vocals verzorgt.

Een optreden van het Zweedse Shining valt eigenlijk met het gedrag van de illustere frontman Niklas Kvarforth. Ik herinner me nog goed hoe hij tijdens de eerste editie van Eindhoven Metal Meeting, in 2009, sigaretten uitdrukte op zijn arm en zijn nietsvermoedende bassist de tong draaide, om over de vele keren dat hij podia met zijn eigen bloed besmeurde of met publiek op de vuist ging nog maar te zwijgen. Vandaag blijft het bij wat middelvingers richting het publiek, stoerdoenerij met de gebruikelijke fles Jack Daniels en loze opmerkingen over het bombarderen van kinderziekenhuizen. Eigenlijk heeft Shining de aandachtstrekkerij helemaal niet nodig, want het valt op dat de muziek staat als een huis. Hoewel ontsproten aan black metal, heeft het een basis geworteld in zeventiger jaren-aandoend gitaarwerk. Kvarforth is een fan van de oervaders van de heavy muziek en steekt dat niet onder stoelen of banken. Invallend gitarist Charles Hedger speelt erg goed, met vooral prachtige soli (al mag hij volgens Kvarforth eigenlijk pas optreden wanneer hij klinkt alsof hij in Creedence Clearwater Revival zit). Van het nieuwe album X – Varg Utan Flock ontpopt het venijnige Jag Ar Din Finde zich als hoogtepunt van de set. Tegen de tijd dat Låt Oss Ta Allt Från Varandra, het bekendste nummer uit het repertoire, wordt ingezet, kunnen we dit optreden bestempelen als een van de sterkste beurten van Shining die we tot nu toe gezien hebben.

Shining @ Eindhoven Metal Meeting 2018

Op 21 oktober 2017 overleed Martin Eric Ain, die als lid van Hellhammer en Celtic Frost een doorslaggevende rol in het ontstaan van de extreme vormen van metal speelde, aan een hartaanval. Vanavond eert zijn oude bandmaat Thomas Gabriel Fischer, beter bekend als Tom G. Warrior, hem. Zijn geesteskind Triptykon speelt vanavond namelijk louter nummers van Celtic Frost! Naast klassiekers die altijd wel terugkomen in een set van Triptykon, zoals Circle Of The Tyrants en Morbid Tales, horen we vanavond bijvoorbeeld ook Necromantical Screams en Return To The Eve. Niet per sé de meest voor de hand liggende keuzes –waar zijn bijvoorbeeld The Usurper en Nocturnal Fear?- maar dat is kenmerkend voor de eigenzinnigheid van Warrior. Ook het laatste album van Celtic Frost, het intense, doomy Monotheist, wordt niet vergeten. De stijlverandering die dat album markeerde (en die werd doorgezet in het materiaal van Triptykon), heeft vanavond zijn weerslag op de oudere nummers, die veel langzamer worden gespeeld. Dit wekt gemengde reacties op: velen vinden dat Warrior op deze manier de angel uit het materiaal haalt. Volgens ondergetekende werkt een nummer als Procreation Of The Wicked, waarmee op imponerende wijze wordt geopend, zo veel beter in deze ultralogge, nihilistische uitvoering. Nieuw in de band is drummer Hannes Gossman, die we vooral kennen van zijn werk bij technische bands als Necrophagist, Obscura en Hate Eternal. Ook met dit soort tempo’s kan hij prima uit de voeten. Celtriptykon sluit af met het bijzonder beklemmende Synagogae Satanae. Een optreden waar je stil van wordt.

Triptykon @ Eindhoven Metal Meeting 2018

Over de afsluiter van het hoofdpodium kunnen we in feite kort zijn: Marduk is Marduk. Zoveel is wel duidelijk als de Zweedse duivelszonen in de hoogste versnelling openen met lijflied Panzer Division Marduk en daar het razende Baptism by Fire achteraan slingeren. Op muzikaal vlak geen kwaad woord over de Zweedse duivelszonen, want Marduk is zonder meer een van de strakste en meest consistente livebands die het blackmetalgenre rijk is. De band is doorgaans echter meerdere keren per jaar in Nederland te zien –het is als metalliefhebber moeilijker om ze te ontlopen dan om ze live te zien- en daardoor is een optreden voor veel aanwezigen geen noviteit. Ook de setlist kent weinig verrassingen. Er is uiteraard aandacht voor het nieuwe album Viktoria, van welke het simpele Werwolf live een stuk beter werkt dan op plaat, maar ook zeker voor de vertrouwde nummers uit de rest van de discografie, zoals Of Hells Fire, Slay The Nazarene en het inmiddels in de set vastgeroeste The Blond Beast van Frontschwein. Marduk geldt als waardig slotstuk, maar niet per sé als hoogtepunt van deze editie.

Marduk @ Eindhoven Metal Meeting 2018

Al met al weer een geslaagd festival en een mooie manier om het concertjaar in stijl af te sluiten. Groot punt van kritiek is de drukte. De organisatie lijkt dit ook in te zien en heeft reeds laten weten dat er voor volgend jaar minder kaarten verkocht zullen worden. Voor de elfde editie in 2019 zijn reeds Taake, Kampfar, Mörk Gryning en Bodyfarm aangekondigd. Tot dan!

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina!

[ Terug naar de Concert Reviews ]