Metalfan.nl - Metal nieuws, reviews, interviews en meer...

20-10-2018

Stonehenge 2018
Op 28 juli 2018 in Steenwijk
Een review door Jeffrey en Maarten
Foto's door Ronald van de Baan

Er heerst een vloek op Stonehenge. Vorig jaar verregende de 23e editie en in 2015 legde een storm het deathmetalfestival in Steenwijk plat. Ook vandaag is er regen tijdens de eerste helft van het programma na een lange periode van droogte, maar de fans laten zich niet wegjagen en reizen massaal naar het parkeerterrein dichtbij het station in Steenwijk om daar met elkaar te genieten van maar liefst 27 bands. Wij doen verslag op vier pagina's.

Ga nu even koffie halen, dan zien we jullie over vijf minuten, zegt Koen Vroon van het vrolijk gehumeurde Despicable Heroes na de soundcheck. Hij heeft er zin in, en dat om tien uur in de ochtend. De metalcoreband uit Barneveld is sinds 2010 actief en laat zich van een positieve kant zien en horen. De lachende gezichten op het podium werken aanstekelijk. Zo is er een oma die in een scootmobiel komt kijken en het prachtig vindt. Ze kan niet stil blijven zitten en beweegt haar arm op een dirigerende manier op de breakdowns. Er is ook veel beweging op de planken. Daar waar Koen het parkeerterrein opduikt, springt Kevin in de rondte. Deze ochtendgymnastiek eindigt echter in de banners, maar de gitarist vervolgt de set lachend. Het kwintet treedt met maar liefst drie invallers aan. Dat zijn gitarist Roland Gies van Ashes Of Many, bassist Roelof Klop van Curse Of The Forgotten en drummer Luigi Mansi van Empire Of The Wolves. De mannen concentreren zich in twintig minuten vooral op de ep Arrival (2017). De drie tracks daarvan hebben alle hun eigen, sterke identiteit. De dag begint positief met het energieke Despicable Heroes, dat veel plezier uitstraalt. (Jeffrey)

Despicable Heroes @ Stonehenge, Steenwijk, 28 juli 2018

De eerste band op de Station Stage is Dead End. De deathmetalformatie die na eenentwintig jaar inactiviteit sinds 2014 een doorstart beleeft, viert dit jaar het dertigjarig jubileum (oprichting vond plaats in 1988) en doet dat met een nieuwe plaat: The Minds Asylum. Daarvan krijgen we drie nummers te horen, waarvan My Malady de beste indruk maakt vanwege een memorabele gitaarmelodie. De andere tracks beuken en grooven er old school op los, maar komen niet helemaal tot hun recht, voornamelijk vanwege een brom in de sound. De Brabantse formatie, die uniform gekleed verschijnt en gebruikmaakt van rookmachines (waarvan er helaas een al snel dienst weigert), doet het aardig en krijgt een beleefd applaus van een kleine honderd aanwezigen. (Jeffrey)

Dead End @ Stonehenge, Steenwijk, 28 juli 2018

Het is nog steeds niet echt druk als Persistense begint aan zijn set. De Brabantse melodieuze death/thrash klinkt aardig. Met name enkele grooves en het twinleadwerk van Marcel Oerlemans en Giovanni Brouwers vallen in positieve zin op. De growls van Stefan van Vugt zijn minder overtuigend. De muziek van het kwintet herinnert aan Bolt Thrower, Amon Amarth, Slayer en Death en klinkt vandaag het beste tijdens My Reality en Sick World. Een groepje enthousiastelingen trotseert de regen en blijft de verrichtingen van dichtbij volgen. (Jeffrey)

Sinds de oprichting in 2005 is het een komen en gaan van bandleden bij Faal. Op gitarist Pascal Vervest na dan. Eerder dit jaar bracht Vn Records het prachtige album Desolate Grief uit. Daarvan staat vandaag Evoking Emotions op de setlist. De andere track komt uit 2012. Het is het prima opgebouwde The Clouds Are Burning. Beide composities tonen de kwaliteiten van het sextet aan, niet alleen qua uitvoering, maar ook op het gebied van songwriting. Vanwege het goede geluid komen de tremololeads van de gitaristen en het toetsenspel van Ctia Uiterwijk Winkel-Andr Almeida uitstekend tot hun recht. De donkere luchten zorgen ervoor dat veel bezoekers een schuilplek zoeken onder het zeil van een marktkraampje of de luifel van de patatkraam. De regen is welkom om de warmte te verdrijven en past goed bij de druilerige doomklanken. De meeslepende composities mogen wellicht niet aan iedereen besteed zijn, maar is een welkome afwisseling tussen het snellere geweld en bovendien neemt het niets weg van de sfeervolle kwaliteit die Faal biedt. (Jeffrey)

Faal @ Stonehenge, Steenwijk, 28 juli 2018

Pechvogel van de dag is de eerste buitenlandse act. Op de North Stage staan de in het zwart geklede en geschminkte leden van Voltumna hun set af te werken. Ze verhalen over de Etrusken. De Zuid-Europeanen spelen een mix van symfonische death en black metal. Denk aan Hate, Dimmu Borgir, Septicflesh en Behemoth. Het publiek kijkt echter vragend naar de bandleden, want ze horen alleen drums, bas en blackmetalscreams. Zowel de orkestraties die van backingtrack komen als de gitaarpartijen zijn niet tot nauwelijks te horen. Het levert een brij op. Met Lord Mayhem en Roma Delenda Est! gaat het na tien minuten iets beter, maar goed wordt het nooit. Zodoende maakt men geen indruk. Er is begrijpelijkerwijs bijna geen bijval. Het is de mannen uit Napoli eigenlijk niet aan te rekenen. Het is vooral sneu. (Jeffrey)

Voltumna @ Stonehenge, Steenwijk, 28 juli 2018

Het eerste hoogtepunt van velen dient zich aan met Sepiroth, dat bezig is met een opvolger van Uninvolved uit 2015. Dt is death metal zoals het Stonehenge-publiek het graag hoort. Denk onder meer aan Death, Bolt Thrower, Sinister, Carcass en Aborted. Hier knikken de hoofden voor het eerst in groten getale. De bijval verveelvoudigt ten opzichte van eerdere bands. Het is trouwens wat drukker aan het worden op het terrein en er is meer goed nieuws: het is inmiddels droog. De Zuid-Hollandse groep concentreert zich vooral op het album Uninvolved. Alles lijkt vandaag te kloppen: het geluid en de uitvoering zijn goed, het publiek heeft er zin in en de bandleden staan er gemotiveerd bij. Ook de vorig jaar toegetreden, pas negentienjarige bassiste Sonia Anubis Nusselder laat zich goed zien. Sepiroth maakt een zeer positieve indruk. (Jeffrey)

Sepiroth @ Stonehenge, Steenwijk, 28 juli 2018

[ Terug naar de Concert Reviews ]